Nawet jeśli masa psa uniemożliwi drapieżnikowi porwanie go w powietrze, sama próba ataku niesie za sobą poważne zagrożenie dla zdrowia i życia czworonoga. Sowy atakują silnymi szponami, które mogą spowodować głębokie rany kłute, uszkodzenia narządów wewnętrznych oraz poważne infekcje bakteryjne. Dodatkowym niebezpieczeństwem jest sytuacja, w której ptak uniesie psa na niewielką wysokość, a następnie upuści go z powodu zbyt dużego ciężaru. Taki upadek niemal zawsze skutkuje złamaniami kończyn, urazami kręgosłupa lub wstrząśnieniem mózgu. Każde zdarzenie tego typu wymaga natychmiastowej interwencji w całodobowej lecznicy weterynaryjnej.

Najważniejszą zasadą ochrony małego psa jest stały nadzór opiekuna. Nocą, o zmierzchu oraz wczesnym świtem drobne czworonogi nie powinny przebywać w ogrodzie bez bezpośredniej opieki człowieka. Obecność dorosłego opiekuna tuż obok psa działa na ptaki drapieżne silnie odstraszająco, ponieważ człowiek jest dla nich zbyt dużym zagrożeniem. Podczas nocnych spacerów poza ogrodzoną posesją bezwzględnie należy prowadzić małego psa na smyczy o stałej długości. Daje to możliwość natychmiastowej reakcji i ściągnięcia pupila blisko siebie. Warto również zadbać o aranżację przydomowej przestrzeni. Ogród z gęstszą roślinnością, zadaszeniami czy pergolami utrudnia drapieżnikom o dużej rozpiętości skrzydeł swobodne manewrowanie i zniechęca je do pikowania.

Jeśli zauważysz sowę krążącą w pobliżu posesji lub obserwującą Twój teren z drzewa, niezwłocznie zabierz psa do domu. W razie nagłego ataku wykonuj gwałtowne ruchy, krzycz i stań bezpośrednio nad psem, aby zasłonić go własnym ciałem. Gdy doszło do kontaktu fizycznego i ptak zranił psa, priorytetem jest natychmiastowy transport zwierzęcia do lekarza weterynarii. Nawet jeśli na skórze widać jedynie drobne ślady po pazurach, tkanki podskórne i mięśnie mogą być silnie zmiażdżone, co wymaga wdrożenia antybiotykoterapii, leków przeciwbólowych oraz dokładnej diagnostyki obrazowej.