Niewłaściwie dobrana dieta to kolejny kluczowy czynnik wpływajacy na spadek wagi. Karmy o niskiej jakości i słabej strawności, ubogie w pełnowartościowe białko zwierzęce oraz tłuszcze, mogą prowadzić do niedożywienia, nawet jeśli objętościowo pies zjada zalecaną ilość. Organizm nie jest w stanie wyciągnąć z takiego pożywienia niezbędnej energii do regeneracji mięśni. Równie istotna jest wielkość podawanych porcji. Zapotrzebowanie energetyczne dobermana zależy od jego wieku, temperamentu, warunków atmosferycznych oraz codziennej dawki ruchu. Podawanie standardowych racji żywieniowych psu o bardzo wysokiej aktywności szybko poskutkuje deficytem kalorycznym i utratą masy mięśniowej.

Doberman to rasa wymagająca dużej dawki ruchu i stymulacji umysłowej. Standardowo psy te potrzebują minimum dwóch godzin zróżnicowanej aktywności fizycznej dziennie, aby rozładować nagromadzoną energię. Zdarza się jednak, że niezwykle ambitni opiekunowie przesadzają z intensywnością treningów, fundując psu wielokilometrowe biegi lub wyczerpujące wędrówki bez odpowiedniego przygotowania dietetycznego. Jeśli wydatek energetyczny podczas codziennych ćwiczeń przewyższa liczbę kalorii dostarczanych w posiłkach, organizm zaczyna czerpać z własnych rezerw. Skutkuje to stopniowym spalaniem tkanki tłuszczowej, a następnie degradacją tkanki mięśniowej, co prowadzi do widocznego wychudzenia.

Jeżeli sposób żywienia oraz bilans energetyczny są prawidłowe, a pies nadal traci masę ciała, przyczyną mogą być ukryte schorzenia. Utrata wagi bywa objawem chorób układu pokarmowego, zaburzeń metabolicznych, problemów z wchłanianiem substancji odżywczych czy obecności pasożytów wewnętrznych. W takich sytuacjach spadkowi wagi towarzyszą zazwyczaj inne niepokojące symptomy kliniczne. Należą do nich nawracające biegunki, wymioty, mdłości, ogólne osłabienie, apatia, a także nagłe zmiany w zachowaniu i usposobieniu czworonoga. Wystąpienie któregokolwiek z tych objawów wymaga natychmiastowej diagnostyki w gabinecie weterynaryjnym.

Aby sprawdzić, czy doberman nie jest zbyt chudy, warto regularnie przeprowadzać ocenę palpacyjną i wizualną sylwetki. U psa o prawidłowej masie ciała żebra nie powinny być mocno widoczne z daleka, a przy dotyku powinna być wyczuwalna cienka, elastyczna warstwa tkanki podskórnej. Jeśli żebra są bardzo wyraźnie zarysowane, a skóra opina je bezpośrednio, świadczy to o niedowadze. Niepokojącym sygnałem są również mocno wystające i łatwo wyczuwalne kości miednicy, kręgosłup, kości łopatek oraz stercząca nasada ogona. Przy zauważeniu tych cech należy niezwłocznie przeanalizować dietę psa, skorygować plan treningowy i skonsultować stan zdrowia zwierzęcia ze specjalistą.