Obecność pasożytów wewnętrznych to kolejny istotny czynnik wywołujący zapalenie żołądka i jelit. Regularne odrobaczanie czworonogów oraz stosowanie preparatów przeciwpasożytniczych zaleconych przez lekarza weterynarii stanowi podstawę profilaktyki zdrowotnej każdego psa. Warto jednak pamiętać, że standardowe preparaty odrobaczające nie chronią przed wszystkimi zagrożeniami. Pierwotniaki, takie jak Giardia lamblia, nie zawsze poddają się rutynowym środkom i wymagają specjalistycznego badania kału metodą flotacji lub testów antygenowych, a następnie wdrożenia dedykowanego leczenia farmakologicznego.

Przewód pokarmowy psa potrzebuje czasu na adaptację do nowych składników odżywczych. Zbyt szybkie przejście na inną karmę może wywołać silne rewolucje żołądkowe. Prawidłowy proces zmiany pożywienia powinien trwać minimum tydzień, podczas którego stopniowo zwiększa się udział nowej karmy w stosunku do dotychczasowej. U psów o wrażliwym układzie pokarmowym okres ten warto jeszcze bardziej wydłużyć. Ogromnym zagrożeniem są również zepsute resztki jedzenia, które pies może znaleźć w śmietniku lub podjąć z ziemi podczas spaceru. Spleśniałe i gnijące produkty zawierają niebezpieczne toksyny, takie jak mykotoksyny, aflatoksyny czy toksyna botulinowa. Zjedzenie takich odpadków może doprowadzić do ciężkiego zatrucia organizmu, którego przebieg zależy od ilości spożytej toksyny, masy ciała oraz wieku psa.

Zaburzenia trawienne nie zawsze wynikają z infekcji. Przewlekłe przelewanie się w brzuchu, gazy, wzdęcia oraz nawracające luźne stolce mogą być manifestacją alergii lub nietolerancji pokarmowej. Choć alergie często kojarzą się ze zmianami skórnymi, ich głównym objawem bywa właśnie podrażnienie układu pokarmowego. Diagnostyka w tym kierunku opiera się zazwyczaj na ścisłej diecie eliminacyjnej oraz testach zaleconych przez specjalistę. Wpływ na żołądek psa mają także niektóre leki, zwłaszcza nowo wprowadzone preparaty przeciwzapalne czy antybiotyki. Mogą one podrażniać śluzówkę i wywoływać mdłości. W razie wystąpienia takich objawów po podaniu leku, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym w celu modyfikacji terapii lub podania leków osłonowych.

Niektóre patogeny odpowiedzialne za problemy żołądkowe u psów mają charakter odzwierzęcy, co oznacza, że mogą stanowić zagrożenie również dla ludzi. Należą do nich między innymi bakterie z rodzaju Campylobacter, które przenoszą się drogą fekalno-oralną i mogą zainfekować domowników oraz inne zwierzęta domowe, w tym koty. Innym poważnym zagrożeniem bakteryjnym jest leptospiroza, do zakażenia którą dochodzi najczęściej poprzez kontakt ze skażoną wodą, glebą lub moczem chorych zwierząt, a także powszechna Salmonella. Z tego względu przy opiece nad chorym psem kluczowe jest zachowanie rygorystycznych zasad higieny, częste mycie rąk oraz dezynfekcja misek i legowisk.

Wszelkie nagłe objawy żołądkowo-jelitowe u psa powinny być sygnałem do wzmożonej czujności. Wymioty i biegunka bardzo szybko prowadzą do niebezpiecznego odwodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych, co jest szczególnie groźne dla szczeniąt, psów starszych oraz ras miniaturowych. Jeżeli objawy nie ustępują po kilkunastu godzinach, pies jest apatyczny, odmawia przyjmowania płynów lub w wydalinach pojawia się krew, konieczna jest pilna wizyta w lecznicy. Lekarz weterynarii wdroży odpowiednie leczenie nawadniające, leki przeciwwymiotne oraz przeprowadzi diagnostykę mającą na celu wyeliminowanie bezpośredniego zagrożenia życia.