Utrzymanie hawańczyka w doskonałej kondycji wymaga systematycznej profilaktyki. Niezbędne jest regularne zabezpieczanie psa przeciwko pasożytom zewnętrznym, takim jak pchły i kleszcze, a także przestrzeganie kalendarza szczepień ochronnych przeciwko wściekliźnie oraz chorobom zakaźnym. Małe rasy są szczególnie narażone na odkładanie się kamienia nazębnego i stany zapalne dziąseł. Codzienne szczotkowanie zębów, stosowanie przysmaków dentystycznych oraz profesjonalne sanacje jamy ustnej zapobiegają bolesnym infekcjom. Równie ważna jest dbałość o wiszące uszy hawańczyka. Ograniczona cyrkulacja powietrza sprzyja gromadzeniu się wilgoci i rozwojowi stanów zapalnych, dlatego przewody słuchowe należy regularnie kontrolować oraz czyścić raz lub dwa razy w tygodniu.

Hawańczyki bywają podatne na różnego rodzaju alergie, w tym pokarmowe, kontaktowe oraz środowiskowe, wywoływane przez pyłki roślin lub roztocza kurzu. Typowymi objawami są świąd, uporczywe drapanie się, zaczerwienienia skóry oraz nawracające stany zapalne. W przypadku zauważenia takich symptomów konieczna jest współpraca z lekarzem weterynarii lub dermatologiem. Wdrożenie odpowiedniej diety eliminacyjnej, farmakoterapii oraz ograniczenie kontaktu z alergenami w domowym otoczeniu skutecznie redukują dyskomfort psa.

Prawidłowe żywienie ma fundamentalne znaczenie dla funkcjonowania narządów wewnętrznych hawańczyka. Pies powinien otrzymywać pełnoporcjową karmę wysokiej jakości lub zbilansowany posiłek przygotowywany pod okiem dietetyka zwierzęcego. Należy bezwzględnie unikać przekarmiania, ponieważ nadwaga i otyłość prowadzą do przeciążenia stawów oraz problemów z sercem. Podawanie resztek ze stołu jest niewskazane, a wiele produktów z ludzkiego jadłospisu może być dla psa toksycznych.

Mimo niewielkich rozmiarów hawańczyk potrzebuje codziennej dawki ruchu. Zazwyczaj wystarcza od 20 do 30 minut umiarkowanej aktywności dziennie w postaci spacerów, zabaw w aportowanie czy eksploracji na świeżym powietrzu. Regularny ruch wspiera układ krążenia, pomaga utrzymać prawidłową masę mięśniową i zapobiega nudzie. Równie istotne jest zdrowie psychiczne. Hawańczyki są rasą silnie zorientowaną na człowieka, która źle znosi długotrwałą samotność. Brak kontaktu z opiekunem może prowadzić do lęku separacyjnego i przewlekłego stresu. Stały rytm dnia, poczucie bezpieczeństwa oraz codzienna dawka czułości przekładają się bezpośrednio na lepsze samopoczucie i dłuższą żywotność psa.

Rozwój hawańczyka można podzielić na kilka wyraźnych etapów. Faza szczenięca trwa do około pierwszego roku życia, przy czym intensywny wzrost szkieletu kończy się zwykle między szóstym a ósmym miesiącem. Wiek od 2 do 5 lat to czas młodego dorosłego - pies osiąga wtedy pełnię sił witalnych i największy poziom energii. Między 5. a 10. rokiem życia hawańczyk wkracza w wiek dojrzały. Jego temperament może się nieco wyciszyć, a organizm wymaga baczniejszej obserwacji pod kątem pierwszych zmian geriatrycznych. Od około 10-12 roku życia pies staje się seniorem. Spowolniony metabolizm wymaga wówczas dostosowania kaloryczności posiłków, a aktywność fizyczna powinna być łagodna, dostosowana do możliwości starzejących się stawów.