Samce mogą stać się płodne już w wieku pięciu miesięcy, choć najwyższy poziom płodności osiągają między dwunastym a piętnastym miesiącem życia. W przeciwieństwie do suczek, dojrzały samiec pozostaje aktywny rozrodczo przez cały rok, a w jego organizmie stale krążą wysokie dawki testosteronu. Wzrost poziomu hormonów często prowadzi do wyraźnych zmian w zachowaniu. Młody pies może zacząć intensywnie znaczyć teren moczem, także w przestrzeni domowej. Wysoki poziom testosteronu bywa również wyczuwalny dla innych samców, co niekiedy wywołuje spięcia i zachowania agresywne podczas mijania obcych psów na spacerach. Zarówno samce, jak i suczki w fazie dojrzałości płciowej wykazują silną tendencję do ucieczek w poszukiwaniu partnera. Z tego względu kluczowy staje się stały nadzór nad psem w ogrodzie oraz rezygnacja z puszczania go luzem na otwartych przestrzeniach.

Decyzja o kastracji lub sterylizacji powinna być przemyślana i skonsultowana z lekarzem weterynarii, jeśli pies nie jest przeznaczony do celów hodowlanych w ramach zarejestrowanej hodowli. Istotnym czynnikiem przy wyborze odpowiedniego momentu na zabieg jest stan układu kostno-stawowego. Hormony płciowe odgrywają ważną rolę w prawidłowym zamykaniu się chrząstek wzrostowych w kościach, co następuje najczęściej między dziewiątym a jedenastym miesiącem życia. Zbyt wczesne przeprowadzenie zabiegu, przed ukończeniem pierwszego roku życia, może zwiększać ryzyko wystąpienia problemów ortopedycznych oraz niektórych schorzeń onkologicznych w późniejszym wieku. W przypadku suczek wielu specjalistów rekomenduje odczekanie do momentu zakończenia wzrostu i przejścia przynajmniej jednej cieczki. U samców optymalny czas waha się zazwyczaj między siódmym a piętnastym miesiącem życia, w zależności od wielkości psa i tempa jego rozwoju.