Rozpoznanie dysplazji stawu łokciowego we wczesnym stadium może być wyzwaniem, ponieważ kulawizna bywa początkowo subtelna, okresowa lub ledwo zauważalna. Często właściciele obserwują, że pies oszczędza jedną z przednich kończyn. Intensywność objawów może zależeć od stopnia zmian w stawie, tempa przyrostu masy ciała szczeniaka oraz poziomu aktywności fizycznej. Z czasem jednak symptomy stają się bardziej wyraźne. Warto zwrócić uwagę na następujące sygnały, które powinny skłonić do wizyty u weterynarza: trudności we wstawaniu z pozycji leżącej, niechęć do podejmowania aktywności fizycznej lub zabawy, zmniejszona ruchomość stawu łokciowego, ból podczas dotykania lub prostowania/zginania kończyny, a także zauważalne obrzęki lub zgrubienia w okolicy stawu.

W przypadku podejrzenia dysplazji stawu łokciowego, weterynarz rozpocznie diagnostykę od szczegółowego wywiadu na temat obserwowanych objawów i ich okoliczności. Następnie przeprowadzi dokładne badanie ortopedyczne, oceniając zakres ruchu w stawie, jego stabilność oraz poszukując oznak bólu, obrzęków czy zgrubień. Kluczowym elementem diagnostyki są badania obrazowe. Zdjęcia rentgenowskie (RTG) pozwalają uwidocznić zmiany w strukturze kości i stawu, takie jak osteofity (wyrośla kostne) czy zwężenie szpary stawowej. W niektórych przypadkach, aby precyzyjnie określić przyczynę i zakres problemu, może być konieczne wykonanie tomografii komputerowej (CT). Często weterynarz bada oba stawy łokciowe, ponieważ dysplazja może rozwijać się symetrycznie w obu kończynach.

Metoda leczenia dysplazji stawu łokciowego jest dobierana indywidualnie, w zależności od wieku psa, stopnia kulawizny oraz zaawansowania zmian zwyrodnieniowych w stawie. W przypadkach łagodniejszych lub gdy operacja nie jest wskazana, stosuje się podejście zachowawcze. Obejmuje ono modyfikację stylu życia - przede wszystkim utrzymanie prawidłowej masy ciała psa, co znacząco zmniejsza obciążenie stawów. Zaleca się również kontrolowaną aktywność fizyczną, fizjoterapię oraz stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) w celu redukcji bólu i stanu zapalnego. W wielu przypadkach, zwłaszcza u młodych psów, zalecana jest interwencja chirurgiczna, która często przynosi najlepsze rezultaty. Jedną z najczęściej stosowanych technik jest artroskopia - małoinwazyjny zabieg, podczas którego przez niewielkie nacięcia wprowadza się narzędzia chirurgiczne i kamerę, co pozwala na precyzyjne usunięcie fragmentów chrząstki czy kości. Koszty zabiegów chirurgicznych mogą być znaczące i w Polsce, podobnie jak na świecie, wahają się od kilku do kilkunastu tysięcy złotych za jeden staw, w zależności od złożoności przypadku, lokalizacji kliniki i doświadczenia chirurga. Rokowania po operacji są dobre, pod warunkiem, że nie doszło jeszcze do zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych.

Najskuteczniejszą metodą zapobiegania dziedzicznej dysplazji stawu łokciowego jest selektywna hodowla. Związek Kynologiczny w Polsce (ZKwP) wymaga od hodowców ras predysponowanych do tego schorzenia przeprowadzania badań rentgenowskich stawów łokciowych u psów przeznaczonych do rozrodu. Wyniki tych badań są kluczowe przy podejmowaniu decyzji hodowlanych. Właściciele powinni wybierać szczenięta od rodziców z udokumentowanymi, dobrymi wynikami badań na dysplazję, co znacznie redukuje ryzyko wystąpienia choroby u potomstwa. Wspieranie zdrowia stawów poprzez odpowiednią suplementację to kolejna ważna strategia prewencyjna, szczególnie w przypadku ras zagrożonych oraz psów w okresie intensywnego wzrostu. Suplementy mogą pomóc poprawić funkcjonowanie stawów, zmniejszyć stan zapalny i spowolnić postęp uszkodzeń.

Suplementy dla stawów, takie jak glukozamina i chondroityna, są powszechnie stosowane zarówno u ludzi, jak i u psów. Działają one poprzez redukcję stanów zapalnych, wspomaganie procesów regeneracji oraz zwiększanie retencji wody w chrząstce, co poprawia jej elastyczność i zdolność do amortyzacji wstrząsów. Innym sprawdzonym składnikiem jest ekstrakt z zielonych małży nowozelandzkich (GLM), który zawiera cenne składniki odżywcze, takie jak kwasy tłuszczowe omega-3, glikozaminoglikany i przeciwutleniacze. GLM jest silnym środkiem przeciwzapalnym, który może zmniejszyć ból i wspomóc utrzymanie prawidłowej funkcji stawów. Suplementy te są często stosowane jako wczesna interwencja oraz w trakcie postępującego zapalenia kostno-stawowego, ponieważ są bezpieczne do długotrwałego stosowania u większości pacjentów, jednak ich podawanie zawsze należy skonsultować z lekarzem weterynarii.