Ilość fosforu, jakiej potrzebuje czworonóg, zależy przede wszystkim od jego wielkości, wieku oraz ogólnego stanu zdrowia. Pełnoporcjowe karmy komercyjne są zazwyczaj odpowiednio zbilansowane pod tym kątem, co ułatwia codzienną opiekę nad psem. W przypadku zdrowych psów ras dużych zawartość fosforu w gotowej diecie powinna oscylować wokół 1 procenta. U mniejszych psów ze sprawnym układem moczowym zapotrzebowanie to mieści się zazwyczaj w przedziale od 0,06 procenta do 1,3 procenta suchej masy pokarmu. Informacje o dokładnym udziale minerałów można bez trudu odczytać ze składu analitycznego na etykiecie karmy.

U zdrowego psa za usuwanie nadmiaru fosforu z krwioobiegu odpowiadają sprawne nerki. Kiedy jednak dochodzi do niewydolności lub przewlekłej choroby tego narządu, mechanizm filtracji przestaje działać wydajnie. W efekcie dochodzi do niebezpiecznej kumulacji fosforu w organizmie, co przyspiesza postęp choroby. W przypadku psów z problemami nerkowymi konieczne jest natychmiastowe wdrożenie diety niskofosforowej. Poziom tego pierwiastka w posiłkach dla psa nerkowego nie powinien przekraczać 0,5 procenta. Na rynku dostępne są specjalistyczne karmy weterynaryjne o obniżonej zawartości fosforu, których wdrożenie powinno zawsze odbywać się pod kontrolą lekarza weterynarii.

O ile w gotowych karmach komercyjnych kontrola zawartości fosforu sprowadza się do analizy tabeli żywieniowej, o tyle przy diecie gotowanej lub surowej sprawa staje się znacznie bardziej skomplikowana. Samodzielne szacowanie poziomu fosforu i wapnia na oko wiąże się z ogromnym ryzykiem popełnienia błędów dietetycznych. Układanie jadłospisu w domu wymaga dużej wiedzy na temat składu poszczególnych surowców i odpowiedniej suplementacji. Aby uniknąć problemów zdrowotnych u psa, warto skonsultować plan żywieniowy z wykwalifikowanym zoodietetykiem lub skorzystać ze specjalistycznych kalkulatorów żywieniowych.