Brodawki wywoływane przez wirusa brodawczaka psów mogą rozprzestrzeniać się w bardzo szybkim tempie. Często zaczynają się od pojedynczego punktu, by w krótkim czasie przekształcić się w większe skupisko zmian. Wizualnie przypominają one miniaturowe różyczki kalafiora. Chociaż brodawki mogą pojawić się na brzuchu, najczęściej lokalizują się w okolicy warg, jamy ustnej oraz między opuszkami łap. Na zakażenie wirusem najbardziej podatne są młode osobniki przed ukończeniem drugiego roku życia z uwagi na rozwijający się układ odpornościowy, choć kontakt z patogenem może wywołać objawy u psa w każdym wieku.

Tłuszczaki należą do najczęściej spotykanych zmian podskórnych u psów w średnim i podeszłym wieku. Są to łagodne, niebolesne zgrubienia zbudowane z komórek tłuszczowych, które w dotyku pozostają miękkie i przesuwalne względem podłoża. Obszar brzucha jest jednym z najbardziej typowych miejsc ich występowania. Rzadziej diagnozuje się tłuszczaki naciekające, które mogą być twardsze, mniej ruchome i wykazują tendencję do wrastania pomiędzy warstwy mięśniowe. W większości przypadków klasyczne tłuszczaki nie wymagają usuwania, a lekarze weterynarii zalecają jedynie ich regularne monitorowanie, o ile nie powodują dyskomfortu ruchowego.

Gdy zmiana wyczuwalna na brzuchu sprawia wrażenie, jakby wychodziła z głębszych warstw ciała, przyczyną może być przepuklina. Przepuklina brzuszna polega na uwypukleniu się narządów wewnętrznych lub tkanki tłuszczowej przez osłabioną ścianę powłok brzusznych. Szczególnie częstym zjawiskiem jest przepuklina pępkowa, powstająca wskutek niepełnego zamknięcia się pierścienia pępkowego w okresie szczenięcym. W zależności od wielkości wrót przepukliny oraz ryzyka uwięźnięcia tkanek, zmiana ta może być bezobjawowa lub wymagać planowej korekty chirurgicznej.

Samodzielna ocena wyglądu guzka dostarcza cennych informacji, które warto przekazać podczas konsultacji weterynaryjnej. Istotny jest kolor zmiany - zgrubienie w odcieniu skóry rzadziej świadczy o ostrym stanie zapalnym niż narośl silnie zaczerwieniona, obrzęknięta lub sącząca. Kluczowa jest również konsystencja i ruchomość guza. Miękkie, elastyczne i łatwo przesuwające się pod palcami zmiany zazwyczaj mają charakter łagodny lub wskazują na nagromadzenie płynu. Z kolei twory bardzo twarde, zbite i ściśle połączone z głębszymi tkankami wymagają wzmożonej czujności onkologicznej. Należy także zaobserwować, czy pojawieniu się guzka towarzyszą zmiany w apetycie, zachowaniu lub rytmie wypróżnień psa.