Ludzkie oko jest trichromatyczne, co oznacza obecność trzech rodzajów czopków reagujących na światło czerwone, zielone i niebieskie. Pies natomiast jest dychromatykiem, co oznacza, że jego siatkówka posiada wyłącznie dwa typy czopków. Brakuje mu fotoreceptorów odpowiedzialnych za rozpoznawanie długości fal odpowiadających barwie czerwonej i zielonej. Pod względem percepcji wzrok psa przypomina widzenie u ludzi dotkniętych daltonizmem w odmianie czerwono-zielonej. Oznacza to, że czworonóg z łatwością rozpoznaje odcienie koloru niebieskiego i żółtego, natomiast barwy takie jak czerwień, pomarańcz czy zieleń są dla niego zredukowane do odcieni szarości, beżu lub ciemnego brązu. Intensywnie zielony trawnik jawi się psu jako przestrzeń w odcieniu wysuszonej trawy, a jaskrawoczerwony przedmiot traci swoją wyrazistość.

Zrozumienie specyfiki psiego wzroku ma ogromne znaczenie podczas codziennych spacerów, zabawy i pracy szkoleniowej. W sklepach zoologicznych dominuje asortyment zabawek w jaskrawych kolorach czerwonym i pomarańczowym, które są atrakcyjne dla ludzkiego oka, ale dla psa stają się niemal niewidoczne na tle zielonej trawy. Gdy pies przebiega tuż obok rzuconej czerwonej piłki i ma trudności z jej odnalezieniem, nie wynika to z braku posłuszeństwa czy problemów z koncentracją, lecz z faktu, że zabawka optycznie zlewa się z podłożem. W treningu sportowym, nauce aportowania oraz obedience najlepiej sprawdzają się akcesoria w kolorze jaskrawożółtym lub niebieskim. Te barwy tworzą wyraźny kontrast z naturalnym otoczeniem, ułatwiając psu śledzenie przedmiotu wzrokiem.