Wielu opiekunów zakłada, że za brzydki zapach odpowiada wyłącznie zabrudzona sierść po spacerze. W rzeczywistości źródła uciążliwej woni mogą być znacznie bardziej złożone i obejmować uszy, jamę ustną, fałdy skórne czy gruczoły okołoodbytowe. Niektóre psy wykazują naturalną tendencję do intensywniejszego zapachu, inne z kolei uwielbiają tarzać się w napotkanych na łące nieczystościach. Kluczem do rozwiązania problemu jest systematyczna pielęgnacja dopasowana do specyfiki danego czworonoga. Jeśli Twój pies nie jest przyzwyczajony do regularnych zabiegów higienicznych, wprowadzaj je stopniowo. Spokojne oswajanie ze szczotką, dotykiem łap czy dźwiękiem suszarki w połączeniu ze smakołykami sprawi, że pielęgnacja przestanie być dla zwierzęcia źródłem stresu.