Rozpoznanie jaskry opiera się przede wszystkim na precyzyjnym pomiarze ciśnienia wewnątrzgałkowego przy użyciu tonometru. Jest to specjalistyczne urządzenie diagnostyczne, którego delikatna końcówka dotyka rogówki oka psa. Badanie tonometrem jest całkowicie bezbolesne i nieinwazyjne, a większość psów znosi je spokojnie. W celu zapewnienia maksymalnego komfortu pacjenta i wyeliminowania odruchów obronnych lekarz weterynarii może wcześniej zaaplikować krople ze środkiem miejscowo znieczulającym. Szybka diagnoza pozwala na natychmiastowe wdrożenie terapii obniżającej ciśnienie.

Terapia jaskry zależy od jej przyczyny oraz stopnia zaawansowania. Podstawowym celem leczenia zachowawczego jest jak najszybsze obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz uśmierzenie silnego bólu towarzyszącego chorobie. W tym celu stosuje się krople do oczu usprawniające drenaż płynu oraz ogólne leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. W przypadku postaci wtórnej równolegle leczy się chorobę podstawową. Gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów, okulista weterynaryjny może zaproponować zabieg chirurgiczny mający na celu poprawę odpływu cieczy. W przypadkach skrajnych, gdy doszło do trwałej ślepoty, a oko pozostaje źródłem przewlekłego bólu, ostatecznym rozwiązaniem bywa enukleacja, czyli chirurgiczne usunięcie gałki ocznej. Leczenie jaskry w większości przypadków ma charakter dożywotni. Wymaga regularnych wizyt kontrolnych u specjalisty, ciągłego monitorowania parametrów oka oraz modyfikacji dawek leków.

Prognoza dla psa z jaskrą zależy głównie od tego, jak szybko wdrożono leczenie i jak organizm reaguje na leki. Wczesna interwencja daje realną szansę na zahamowanie postępowania choroby i zachowanie zdolności widzenia. Nawet jeśli jaskra doprowadzi do utraty wzroku, nie oznacza to końca aktywnego i szczęśliwego życia pupila. Psy doskonale kompensują brak widzenia doskonałym węchem i słuchem, szybko adaptując się do nowych warunków przy odpowiednim wsparciu ze strony opiekuna.