Zachowania łowieckie lisa to kolejny element, który myli obserwatorów. Psy są zwierzętami silnie stadnymi i w naturze polują zespołowo, chwytając i szarpiąc ofiarę. Lis jest samotnikiem, który polega wyłącznie na skradaniu się i zaskoczeniu. Jego atak jest błyskawiczny, precyzyjny i nastawiony na natychmiastowe obezwładnienie zdobyczy, co do złudzenia przypomina technikę kotów. Różnice znikają jednak, gdy spojrzymy na dietę. Podobnie jak pies domowy, lis jest oportunistycznym wszystkożercą i padlinożercą. Chętnie zjada nie tylko drobne ssaki i ptaki, ale także owoce, jagody, nasiona oraz resztki pożywienia znalezione w pobliżu ludzkich osiedli. Nie jest bezwzględnym mięsożercą, co odróżnia go od kota.

Lisy posiadają właściwości, które wyraźnie odróżniają je od psów i kotów. Ich zapach jest bardzo charakterystyczny i intensywny, przypominający nieco woń fretki lub skunksa, co wynika z obecności specyficznych gruczołów zapachowych. Zupełnie inny jest także ich repertuar wokalny - zamiast klasycznego szczekania wydają z siebie szeroką gamę pisków, skrzeków i niemal demonicznych okrzyków. Zmysł słuchu lisa jest znacznie czulszy niż u domowego psa, a nawet kota. Drapieżnik ten potrafi usłyszeć gryzonia poruszającego się głęboko pod śniegiem lub w gęstym poszyciu. Kolejną niezwykłą cechą jest sezonowa zmiana ubarwienia u niektórych przedstawicieli tej grupy, na przykład u lisa polarnego, który zimą przybiera czysto białą szatę, by latem zmienić ją na szarobrązową. Cykl rozrodczy lisów przypada tylko raz w roku, zazwyczaj wiosną, co jest cechą typowo dzikich zwierząt.

Popularyzacja filmów z oswojonymi lisami w mediach społecznościowych sprawia, że wielu miłośników zwierząt marzy o posiadaniu takiego pupila. Należy jednak pamiętać, że lis to dzikie zwierzę, które nie przeszło tysiącletniego procesu udomowienia tak jak pies. Ich instynkty, potrzeba gryzienia, znakowania terenu intensywnym zapachem i kopania nor uniemożliwiają im komfortowe życie w warunkach domowych. Trzymanie lisa w domu wiąże się ze skomplikowanymi procedurami prawnymi, a w wielu jurysdykcjach wymaga specjalnych pozwoleń oraz udokumentowanych kwalifikacji do opieki nad dziką fauną. Lisy najlepiej czują się w swoim naturalnym środowisku, a ich miejsce jest w lesie, gdzie pełnią kluczową rolę w ekosystemie.