Labradory, ze względu na swoją budowę oraz aktywny tryb życia, mogą borykać się z problemami ortopedycznymi. Jednym z nich jest zwichnięcie rzepki, polegające na przemieszczeniu się rzepki poza jej prawidłowe położenie, najczęściej do wewnętrznej strony stawu kolanowego. Objawia się to kulawizną, specyficznym podskakiwaniem podczas biegu, wygiętą postawą kończyn lub słyszalnym trzaskaniem w stawie. W zależności od stopnia zaawansowania stosuje się terapię zachowawczą, obejmującą odpoczynek, redukcję masy ciała, farmakoterapię przeciwzapalną i fizjoterapię, bądź zabieg operacyjny. Częstym problemem rozwojowym jest również dysplazja stawów biodrowych, która wynika z nieprawidłowego ukształtowania struktur stawowych u rosnących psów. Na jej rozwój wpływają czynniki genetyczne, błędy żywieniowe oraz niewłaściwy poziom aktywności fizycznej w okresie wzrostu. Objawy obejmują trudności ze wstawaniem, niechęć do wchodzenia po schodach, nietypowy sposób siadania oraz sztywność chodu. Młode labradory bywają także dotknięte osteochondrozą (OCD), czyli zaburzeniem procesu kostnienia chrząstki stawowej, które prowadzi do jej pękania i odrywania. Choć proces ten może dotyczyć różnych stawów, najczęściej obejmuje staw ramienny. Towarzyszy mu bolesność, miejscowy obrzęk, podwyższona temperatura okolicy stawu oraz wyraźna kulawizna, wymagająca ograniczenia ruchu, leczenia farmakologicznego lub interwencji chirurgicznej.