W medycynie tradycyjnej olej rycynowy bywa aplikowany zewnętrznie na drobne podrażnienia i otarcia naskórka. W przypadku psów taka praktyka również wymaga dużej ostrożności. Zaaplikowany na skórę lub w formie okładu może wywołać miejscową reakcję alergiczną u wrażliwych osobników. Bezwzględnie należy unikać stosowania ciepłych kompresów, ponieważ pies nie jest w stanie zasygnalizować, że temperatura okładu parzy jego skórę. Istnieje także ryzyko, że czworonóg zliże preparat z sierści, co wywoła typowe, niepożądane objawy żołądkowo-jelitowe. Wokół oleju rycynowego narosło wiele mitów, w tym przekonanie o jego zdolności do zmniejszania guzów nowotworowych. Badania nie potwierdzają takiego działania. Olej rycynowy może wykazywać jedynie nieznaczne właściwości przeciwzapalne, co sprawia wrażenie redukcji obrzęku wokół zmiany, lecz nie hamuje namnażania się komórek nowotworowych. Każdy niepokojący guzek wymaga natychmiastowej diagnostyki w gabinecie weterynaryjnym, ponieważ szybka interwencja chirurgiczna decyduje o życiu zwierzęcia. Z kolei przy problemach dermatologicznych, takich jak suchość skóry czy łupież, znacznie lepsze rezultaty przynosi suplementacja kwasów omega-3 oraz kwasów omega-6, obecnych choćby w oleju z wiesiołka lub oleju kukurydzianym.

Problemy z oddawaniem kału u psów wynikają z rozmaitych przyczyn, wśród których najczęstsze to błędy dietetyczne, odwodnienie, brak odpowiedniej dawki ruchu, otyłość lub toczące się w organizmie procesy chorobowe. Jeżeli pies nie wypróżnia się przez dobę, ale nie wykazuje bolesnego parcia, nie wymiotuje i czuje się dobrze, warto sięgnąć po łagodne, naturalne źródła błonnika pokarmowego. W domowych warunkach doskonale sprawdza się dodatek gotowanej dyni lub łupin babki płesznik do standardowego posiłku. Substancje te w bezpieczny sposób stymulują pracę jelit, absorbują wodę i ułatwiają formowanie mas kałowych. Na rynku dostępne są również specjalistyczne weterynaryjne suplementy z błonnikiem, które należy dawkować zgodnie z instrukcją producenta. Jeśli jednak zaparciu towarzyszy ból, osowiałość, wymioty lub brak stolca utrzymuje się dłużej, konieczna jest pilna wizyta w lecznicy, gdzie lekarz ustali przyczynę problemu i wdroży bezpieczną terapię.