Historia Płochacza Holenderskiego, czyli Kooikerhondje, sięga zamierzchłych czasów, co potwierdzają wizerunki psów tej rasy na płótnach holenderskich mistrzów malarstwa XVII wieku, takich jak Jan Vermeer czy Jan Steen. Psy te były niegdyś nieodłącznym elementem holenderskiego krajobrazu i kultury, używane do specyficznej formy polowania na kaczki, znanej jako "Eendenkooi". Ich zadaniem było wabienie ptactwa wodnego do specjalnych pułapek za pomocą energicznych ruchów i machania puszystym ogonem. Według legend, pies tej rasy, Kuntz, uratował życie księcia Wilhelma Orańskiego przed zamachowcami, co podkreśla jego historyczne znaczenie. Po I wojnie światowej, wraz z rozwojem broni palnej i malejącą rentownością tradycyjnych metod polowania na kaczki, rasa Płochacza Holenderskiego zaczęła stopniowo zanikać, stając się na progu całkowitego wyginięcia. Przełom nastąpił w 1939 roku, kiedy to baronowa Van Hardenbroek van Ammerstol, w ramach cichego sprzeciwu wobec okupacji Holandii, podjęła misję odtworzenia Kooikerhondje. Rozesłała ona handlarzy z fotografiami i próbkami futra, aby odnaleźć ocalałe osobniki. W ten sposób, na jednej z fryzyjskich farm, odnaleziona została suka o imieniu Tammy, która stała się założycielką nowej populacji. Baronowa z sukcesem prowadziła hodowlę "Walhalla" od 1942 do 1976 roku, przyczyniając się do powrotu rasy. Holenderski klub rasy powstał w 1967 roku, a w 1971 roku Płochacz Holenderski został oficjalnie uznany przez Raad van Beheer (holenderski związek kynologiczny) i następnie przez FCI.

Płochacz holenderski to pies o złożonym i fascynującym temperamencie. Wyróżnia się bystrością, inteligencją i żywiołowością, jednocześnie zachowując łagodne i czułe usposobienie wobec swojej rodziny. Jest to rasa niezwykle oddana właścicielowi, łatwa do ułożenia i zawsze chętna do współpracy, co czyni ją przyjemnym towarzyszem domowym. Charakteryzuje się pewnością siebie i zaciętością, typową dla psa myśliwskiego, co objawia się także w jego zdolności do tępienia gryzoni. Na zewnątrz jest pełen energii, zmotywowany, czujny i lubi aktywnie odkrywać otoczenie. Może być nieco nieufny wobec obcych na początku, ale po odpowiednim zapoznaniu staje się przyjazny. Nie jest to pies hałaśliwy, choć potrafi zaalarmować o zbliżającym się intruzie.

Płochacz holenderski jest generalnie uważany za rasę o dobrym zdrowiu i dużej wytrzymałości, zdolną do długiego i aktywnego życia. Jednakże, ze względu na historycznie ograniczoną pulę genową, jak w przypadku wielu odradzających się ras, Kooikerhondje może być predysponowany do pewnych dziedzicznych schorzeń. Do najważniejszych problemów zdrowotnych, które należy monitorować w hodowli i u pojedynczych osobników, należą: polimiozyt (PMN), różnego rodzaju zaburzenia nerek oraz padaczka. Odpowiedzialne praktyki hodowlane, w tym badania przesiewowe i staranne dobieranie partnerów, są kluczowe dla minimalizowania ryzyka wystąpienia tych chorób i utrzymania dobrej kondycji zdrowotnej rasy.

Żywienie Płochacza Holenderskiego powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do jego wieku, poziomu aktywności oraz indywidualnych potrzeb. Ze względu na aktywny tryb życia, psy tej rasy zazwyczaj nie mają skłonności do nadwagi, o ile zapewniona jest im odpowiednia dawka ruchu i właściwie kontrolowana ilość pożywienia. Płochacze holenderskie bywają łakome, co można wykorzystać podczas szkolenia, oferując smakołyki jako nagrodę. Należy jednak pamiętać, aby przysmaki stanowiły jedynie niewielką część dziennej racji pokarmowej. Zawsze należy zapewnić psu stały dostęp do świeżej i czystej wody.

Pielęgnacja Płochacza Holenderskiego nie jest nadmiernie skomplikowana, ale wymaga regularności, szczególnie w dbaniu o jego półdługą, lekko falistą lub prostą sierść z miękkim podszerstkiem. Cotygodniowe dokładne szczotkowanie jest niezbędne, aby zapobiec powstawaniu kołtunów, usunąć martwy włos i utrzymać sierść w dobrej kondycji. Rasa linieje umiarkowanie, więc regularne wyczesywanie pomoże ograniczyć ilość sierści w domu. Sierść na głowie, przednich częściach nóg i łapach jest krótsza, natomiast na ogonie tworzy obfity pióropusz, a na nogach "pióra" i "portki", które wymagają uwagi. Okazjonalne kąpiele, w miarę potrzeby, pomogą utrzymać czystość sierści, która na spacerach może zbierać nieco brudu, szczególnie w dłuższych partiach. Ważnym elementem pielęgnacji są także regularne kontrole i czyszczenie uszu, aby zapobiec infekcjom, a także systematyczne przycinanie pazurów i dbanie o higienę jamy ustnej poprzez szczotkowanie zębów.

Płochacz Holenderski to rasa niezwykle energiczna i aktywna, która wymaga znacznej dawki ruchu i stymulacji umysłowej. Nie jest to pies kanapowy; do szczęścia i utrzymania dobrej kondycji fizycznej oraz psychicznej potrzebuje codziennych, długich i urozmaiconych spacerów, połączonych z możliwością swobodnego biegania. Chętnie uczestniczy w różnego rodzaju aktywnościach, takich jak aportowanie, zabawy z patyczkami czy piłką. Doskonale odnajduje się w psich sportach, takich jak agility, dog dancing czy canicross, gdzie może wykorzystać swoją inteligencję i zwinność. Aktywność fizyczna i mentalna jest kluczowa, aby zapobiec nudzie i potencjalnym destrukcyjnym zachowaniom w domu.

Płochacz Holenderski jest rasą inteligentną, chętną do współpracy i bardzo podatną na szkolenie, co czyni go przyjemnym uczniem. Ze względu na jego wrażliwy charakter, typowy dla psów myśliwskich, najlepsze rezultaty osiąga się, stosując metody pozytywnego wzmacniania, oparte na nagrodach i pochwałach, zamiast surowości czy przemocy, której Kooikerhondje absolutnie nie znosi. Szkolenie powinno być konsekwentne, stanowcze, lecz zawsze prowadzone z łagodnością. Wczesna socjalizacja z różnymi ludźmi, innymi psami i nowymi środowiskami jest kluczowa, aby rozwinąć jego naturalną otwartość i zminimalizować początkową nieufność wobec obcych. Kooikerhondje uwielbia wyzwania umysłowe i czerpie radość z nauki nowych komend i sztuczek, co pozwala mu realizować jego potrzebę stymulacji. Mając silny instynkt łowiecki i sporą determinację, potrzebuje jasnych zasad i odpowiedniego ukierunkowania swojej energii.

Mimo iż Płochacz Holenderski jest rasą o bogatej historii i artystycznych korzeniach, uwiecznioną na obrazach holenderskich mistrzów XVII wieku, nie zdobył on szerokiej popularności w świecie kina. Brakuje mu znaczących ról filmowych, które uczyniłyby go gwiazdą ekranu. Jego obecność w sztuce ogranicza się głównie do klasycznych dzieł malarskich, gdzie symbolizował holenderski pejzaż i tradycje łowieckie.];