Historia charta hiszpańskiego sięga starożytności, a jego przodkowie, prawdopodobnie wschodnie charty, dotarli na Półwysep Iberyjski wiele wieków temu, być może już w VI wieku p.n.e. wraz z Celtami, choć bardziej prawdopodobna jest teoria o ich przybyciu przez Afrykę. Były one cenione przez Starożytnych Rzymian i od wieków służyły jako psy myśliwskie. Ich głównym przeznaczeniem było polowanie na zające w otwartym terenie, ale wykorzystywano je również do łowów na lisy, króliki, a nawet dziki, gdzie ich szybkość i zwinność były kluczowe. W XVI, XVII i XVIII wieku rasa ta była eksportowana do innych krajów, wpływając na rozwój rasy Greyhound w Anglii. Pomimo długiej i szlachetnej historii, w Hiszpanii charty te wciąż często są traktowane jedynie jako narzędzia łowieckie, a ich los po zakończeniu sezonu polowań jest alarmujący.

Chart hiszpański to pies o złożonym temperamencie. Z natury poważny i powściągliwy, w stosunku do swoich opiekunów jest niezwykle lojalny i czuły, choć nie wylewny. Wykazuje się inteligencją i posłuszeństwem, pod warunkiem zbudowania relacji opartej na zaufaniu i wzajemnym szacunku. W domu jest zazwyczaj spokojny, opanowany i niemal niezauważalny, często relaksując się na kanapie. Jednak na zewnątrz, podczas aktywności fizycznej, przeobraża się w pełnego energii i porywczości sprintera, z silnie zakorzenionym instynktem łowieckim. Wobec obcych bywa zdystansowany, a nawet nieufny, ale rzadko agresywny - raczej ignoruje nieznajomych.

Chart hiszpański uchodzi za rasę wytrzymałą i zdrową, rzadko zapadającą na typowe dla innych ras choroby. Nie są znane specyficzne schorzenia genetyczne charakterystyczne dla Galgo. Ich drobna budowa nie świadczy o delikatności. Kluczową kwestią w opiece zdrowotnej jest wrażliwość na niskie temperatury, wynikająca z niewielkiej ilości tkanki tłuszczowej i braku podszerstka - wymaga to stosowania ubranek w chłodne dni. Dodatkowo, ze względu na specyficzną budowę ciała, charty hiszpańskie są bardziej wrażliwe na niektóre typy znieczulenia; zaleca się stosowanie znieczulenia wziewnego, aby zminimalizować ryzyko powikłań. Rasa dobrze znosi wysokie temperatury, do których jest przystosowana przez klimat Hiszpanii.

Żywienie charta hiszpańskiego powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, najlepiej bogatej w mięso, z dodatkiem warzyw i owoców, wolnej od zbóż niskiej jakości i produktów niewiadomego pochodzenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na dietę szczeniąt, wybierając karmę przeznaczoną dla dużych ras, co pomoże w prawidłowym rozwoju układu kostnego i zapobiegnie zbyt szybkiemu przyrostowi masy ciała. Dorosłe osobniki, zwłaszcza te aktywne fizycznie, potrzebują diety dostarczającej odpowiedniej ilości energii. Charty hiszpańskie są narażone na ryzyko skrętu żołądka, dlatego posiłki powinny być podawane w miskach umieszczonych na podwyższeniu, a intensywna aktywność fizyczna bezpośrednio po jedzeniu jest niewskazana. Rasa ta nie jest zwykle łakoma.

Pielęgnacja charta hiszpańskiego jest stosunkowo prosta i niewymagająca. Krótka sierść, pozbawiona podszerstka, nie ma tendencji do kołtunienia się i linieje w bardzo niewielkim stopniu. Wystarczy regularne, cotygodniowe szczotkowanie, które pomoże usunąć martwe włosy i utrzyma sierść w dobrej kondycji. Kąpiele zaleca się jedynie w razie konieczności. Po spacerach w deszczu czy śniegu, ważne jest dokładne wysuszenie psa, aby zapobiec wychłodzeniu, ze względu na jego niską tolerancję na zimno. Należy regularnie kontrolować uszy, które ze względu na ich budowę mogą być bardziej podatne na infekcje, a także dbać o higienę jamy ustnej poprzez codzienne szczotkowanie zębów. Pazury powinny być regularnie przycinane, jeśli nie ścierają się naturalnie.

Chart hiszpański to rasa o dużym zapotrzebowaniu na ruch, który jest kluczowy dla jego zdrowia fizycznego i psychicznego. Potrzebuje codziennej, intensywnej aktywności, najlepiej w postaci długich biegów na otwartych, bezpiecznych przestrzeniach. Jest to pies stworzony do galopu, uwielbia biegać, a także chętnie angażuje się w psie sporty, takie jak coursings, wyścigi chartów czy dog trekking. Pomimo ogromnej energii na zewnątrz, Galgo w domu jest zazwyczaj bardzo spokojny i cichy, zadowalając się odpoczynkiem na kanapie. Ze względu na silny instynkt łowiecki, spuszczanie go ze smyczy poza ogrodzonym i bezpiecznym terenem jest ryzykowne, ponieważ może natychmiast ruszyć w pogoń za zwierzyną. Lubi aportować i brać udział w zabawach wymagających szybkości.

Chart hiszpański jest psem inteligentnym, który potrafi uczyć się szybko, jednak jego szkolenie wymaga cierpliwości, konsekwencji i oparcia na metodach pozytywnych wzmocnień. Ze względu na jego wrażliwość i często trudne doświadczenia (szczególnie w przypadku adopcji dorosłych psów), wszelkie formy przymusu czy kar są niedopuszczalne i mogą zniszczyć zaufanie. Kluczowe jest zbudowanie silnej więzi z przewodnikiem. Socjalizacja powinna rozpocząć się już w młodym wieku i obejmować kontakty z różnymi ludźmi, zwierzętami i środowiskami. Największym wyzwaniem w szkoleniu jest opanowanie komendy przywołania, ze względu na silny instynkt łowiecki, który często bierze górę nad posłuszeństwem, gdy w zasięgu wzroku pojawi się potencjalna zdobycz. Galgo potrzebuje wyzwań umysłowych, ale nie jest typem psa, który ślepo wykonuje polecenia; raczej współpracuje z człowiekiem.

Chart hiszpański nie jest rasą, która zdobyła szeroką popularność jako gwiazda filmowa, rzadko pojawiając się w głównych rolach. Niemniej, jego szlachetny wygląd, smukła sylwetka i niezwykła gracja sprawiają, że może być wykorzystywany w produkcjach filmowych, zwłaszcza tych historycznych lub artystycznych, jako symbol szybkości, elegancji i dostojności. W takich rolach zazwyczaj pełni funkcje epizodyczne lub tła, podkreślając atmosferę sceny, a nie jako główny bohater.];