Historia charta węgierskiego jest długa i głęboko zakorzeniona w dziejach Węgier. Przodkowie tej rasy przybyli na tereny dzisiejszych Węgier wraz z plemionami Madziarów w X wieku n.e., najprawdopodobniej z okolic Uralu. Pierwsze wzmianki o psach typu agar pochodzą z przełomu X i XI wieku. Były to psy myśliwskie, wykorzystywane do polowań na zające, lisy, zwierzynę płową, a nawet wilki, zdolne do pokonywania długich dystansów (30-50 km dziennie) w naturalnych warunkach. Świadczą o tym czaszki odnajdywane podczas wykopalisk archeologicznych. Okres od XVII do XIX wieku uznawany jest za złoty wiek polowań z chartami na Węgrzech. Pierwotna budowa rasy pozostawała niezmienna aż do przełomu XIX i XX wieku, kiedy to, pod wpływem mody na angielszczyznę, zaczęto krzyżować charty węgierskie z greyhoundami. Miało to na celu zwiększenie ich szybkości, ale niestety doprowadziło do rozmycia pierwotnych cech i zmniejszenia liczby czystych agarów. Wojny, zwłaszcza II wojna światowa, dodatkowo zdziesiątkowały populację, a rasa była bliska wymarcia. Po wojnie podjęto jednak starania o odnalezienie i odtworzenie psów w oryginalnym typie. Współcześni hodowcy kontynuują pracę nad przywróceniem rasie pierwotnego wyglądu i cech charakteru, choć FCI uznało ją w 1966 roku. Chart węgierski wyróżnia się większą wytrzymałością i odpornością na trudne warunki pogodowe niż greyhoundy, co jest efektem przystosowania do polowania w naturalnym terenie.

Chart węgierski to pies o złożonym temperamencie, łączący cechy psa myśliwskiego z psem towarzyszącym i stróżującym. Jest niezwykle wytrzymały, szybki i odporny, co czyni go doskonałym sportowcem. Wobec swojej rodziny jest łagodny, czuły i oddany, silnie się do niej przywiązuje i potrzebuje regularnych kontaktów z opiekunem. Dobrze dogaduje się z dziećmi oraz innymi zwierzętami domowymi, pod warunkiem odpowiedniej, wczesnej socjalizacji. W domu, po zapewnieniu mu odpowiedniej dawki ruchu, staje się spokojnym i cichym towarzyszem, ceniącym sobie wygodne legowisko. Nie jest jednak typowym kanapowcem, a brak aktywności może prowadzić do frustracji i niszczycielskich zachowań. W stosunku do obcych zachowuje naturalny dystans i rezerwę, ale nie powinien wykazywać lękliwości. Jest czujny i inteligentny, a jego instynkt obronny jest dobrze rozwinięty, co czyni go dobrym stróżem, co jest rzadkością wśród chartów. Posiada silny instynkt pogoni, dlatego poza bezpiecznym, ogrodzonym terenem wymaga trzymania na smyczy.

Chart węgierski jest rasą generalnie bardzo odporną i cieszącą się dobrym zdrowiem. Dzięki swojej wytrzymałości i naturalnej selekcji przez wieki, rzadko zapada na poważne choroby. Niemniej jednak, jak każda rasa, może być podatny na pewne schorzenia. Do sporadycznie występujących problemów zdrowotnych zalicza się padaczkę. Troskliwi hodowcy przeprowadzają badania przesiewowe pod kątem chorób oczu, takich jak postępujący zanik siatkówki, oraz chorób serca. Czasami mogą również pojawić się problemy z tarczycą. Ważne jest zapewnienie odpowiedniej diety i aktywności fizycznej, aby utrzymać psa w optymalnej kondycji i zapobiec nadwadze.

Chart węgierski nie jest szczególnie wymagający pod względem żywienia. Podobnie jak większość chartów, nie jest z natury łakomy, co ułatwia utrzymanie jego smukłej sylwetki. Jednak dieta musi być dostosowana do jego wysokiego poziomu aktywności. Psy intensywnie trenujące, uczestniczące w wyścigach czy coursingach, potrzebują karmy o wyższej wartości energetycznej, aby sprostać zapotrzebowaniu na energię. Należy dbać o zbilansowane posiłki, bogate w białko i odpowiednie tłuszcze. W przypadku psów mniej aktywnych, należy kontrolować porcje, aby nie dopuścić do nadwagi. Wrażliwość pokarmowa czy alergie nie są typowe dla tej rasy, ale zawsze należy obserwować reakcje psa na nową karmę.

Pielęgnacja charta węgierskiego jest stosunkowo prosta i niewymagająca. Jego krótka, gęsta, twarda i dobrze przylegająca sierść nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Wystarczy regularne, cotygodniowe szczotkowanie, które pomoże usunąć martwe włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. W okresie linienia, które zazwyczaj występuje sezonowo, częstotliwość szczotkowania może być zwiększona, aby zminimalizować ilość sierści w domu. Zimą rasa ta potrafi wytworzyć gęsty i obfity podszerstek, co zwiększa jej odporność na niskie temperatury. Krótka sierść sprawia, że chart węgierski nie zbiera dużo brudu podczas spacerów, a sporadyczne kąpiele są wystarczające. Regularnie należy kontrolować stan uszu, oczu i pazurów.

Chart węgierski to pies o bardzo wysokim poziomie energii i niezwykłej wytrzymałości, który wymaga dużej dawki ruchu. Nie jest to pies kanapowy, choć w domu, po odpowiednim wybieganiu, potrafi być spokojny i cichy, spędzając czas na odpoczynku na miękkim posłaniu. Aby był szczęśliwy i zrównoważony, potrzebuje codziennych, intensywnych aktywności fizycznych. Obejmują one długie spacery, bieganie przy rowerze, a przede wszystkim swobodne biegi na dużych, bezpiecznie ogrodzonych terenach, gdzie może dać upust swojej szybkości i instynktowi pogoni. Rasa ta doskonale sprawdza się w sportach kynologicznych, takich jak coursing (gonitwy za sztucznym zającem) czy wyścigi torowe, a także canicross. Brak odpowiedniej ilości ruchu może prowadzić do frustracji, nadpobudliwości, a nawet destrukcyjnych zachowań w domu.

Chart węgierski jest psem inteligentnym i dość szybko się uczy, jednak posiada sporą dozę niezależności, co jest typowe dla chartów. Szkolenie powinno opierać się na pozytywnych metodach, cierpliwości i konsekwencji, ponieważ psy tej rasy są wrażliwe, a brutalne metody mogą jedynie zrazić je do współpracy i uczynić nieszczęśliwymi. Kluczowa jest wczesna i staranna socjalizacja szczenięcia, aby zapewnić mu pewność siebie w kontaktach z ludźmi i innymi zwierzętami. Ze względu na silny instynkt łowiecki i doskonały wzrok, nauka przywołania i kontroli jest niezwykle ważna, szczególnie poza bezpiecznym terenem. Mimo inteligencji, chart węgierski nie zawsze jest ślepo posłuszny i potrafi mieć własne zdanie. Czasem bywa niezbyt łakomy, co może utrudniać motywację smakołykami.

Chart węgierski nie jest rasą, która zdobyła szeroką rozpoznawalność w kinie czy telewizji. Brak jest znaczących ról filmowych, które uczyniłyby go gwiazdą ekranu. Zazwyczaj, gdy w filmach pojawiają się charty, są to raczej greyhoundy, charty afgańskie czy borzoje, ze względu na ich bardziej rozpoznawalny wygląd.];