Historia Owczarka Bergamasco sięga tysięcy lat wstecz, prawdopodobnie wywodząc się od starożytnych psów pasterskich z Bliskiego Wschodu, które wraz z wędrującymi ludami, takimi jak Fenicjanie, dotarły do basenu Morza Śródziemnego, w tym do Włoch. Rasa ukształtowała się w rejonie włoskich Alp, szczególnie w okolicach Bergamo, gdzie przez wieki pełniła niezastąpioną rolę psa pasterskiego. Jego zadaniem było zarówno zaganianie, jak i obrona stad owiec i bydła przed drapieżnikami oraz zmiennymi warunkami pogodowymi gór. Dzięki swojej inteligencji i samodzielności, Bergamasco potrafił działać niezależnie, podejmując decyzje w trudnych sytuacjach. Pierwszy formalny wpis do włoskiej księgi rodowodowej datuje się na rok 1891. Po II wojnie światowej rasa doświadczyła spadku liczebności, jednak dzięki zaangażowaniu miłośników, Owczarek Bergamasco został uratowany i zyskał na nowo uznanie, w tym w 1956 roku przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI).

Owczarek Bergamasco to pies o zrównoważonym i czujnym temperamencie, wykazujący dużą inteligencję i zdolność do samodzielnego myślenia. Jest to cecha ukształtowana przez wieki pracy pasterskiej, gdzie często musiał podejmować decyzje bez bezpośredniego nadzoru człowieka. Mimo tej niezależności, jest niezwykle lojalny i głęboko przywiązany do swojej rodziny, traktując ją jako stado, którego należy strzec. W stosunku do bliskich jest czuły, cierpliwy i opiekuńczy, doskonale dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami, pod warunkiem wczesnej socjalizacji. Wobec obcych bywa początkowo nieufny i powściągliwy, jednak rzadko przejawia agresję, raczej ostrzega o potencjalnym zagrożeniu. Jego spokój i rozwaga czynią go doskonałym stróżem, a jednocześnie oddanym towarzyszem, który ceni sobie wspólną aktywność.

Owczarek Bergamasco uchodzi za rasę generalnie zdrową i odporną. Przez wieki selekcji naturalnej, psy te wykształciły dużą odporność na trudne warunki środowiskowe i nie są znane z predyspozycji do wielu specyficznych chorób genetycznych, typowych dla niektórych ras. Jak każdy duży pies, może być podatny na dysplazję stawu biodrowego czy łokciowego, jednak przypadki te nie są u Bergamasco powszechne. Ważne jest regularne kontrole weterynaryjne i dbanie o kondycję fizyczną psa. Jego gęsta sierść chroni go przed zmiennymi warunkami pogodowymi, ale wymaga uwagi w kontekście higieny skóry pod dredami, aby zapobiegać podrażnieniom czy infekcjom.

Owczarek Bergamasco nie jest rasą szczególnie wymagającą pod względem żywienia. Powinien być karmiony wysokiej jakości karmą, dostosowaną do jego wieku, poziomu aktywności oraz ewentualnych indywidualnych potrzeb, takich jak alergie, choć te nie są częste. Zarówno komercyjne karmy suche lub mokre, jak i dieta przygotowywana w domu pod nadzorem weterynarza, mogą być odpowiednie. Ze względu na tendencję do przybierania na wadze, należy monitorować ilość podawanej karmy oraz psie przekąski, które powinny stanowić jedynie uzupełnienie diety i być wykorzystywane jako nagrody w szkoleniu. Niezmiernie ważny jest stały dostęp do świeżej i czystej wody.

Pielęgnacja Owczarka Bergamasco jest unikalna i często bywa źle rozumiana, a przez to odstrasza potencjalnych właścicieli. Wbrew pozorom, po początkowym etapie formowania, sierść dorosłego Bergamasco jest stosunkowo łatwa w utrzymaniu. Szata składa się z trzech rodzajów włosów: "psich", "kozi" i "wełnianych". Około 12-15 miesiąca życia, te różne tekstury włosów zaczynają się naturalnie filcować, tworząc charakterystyczne, płaskie wstęgi, zwane potocznie dredami lub "flockami". Na tym etapie, przez kilka godzin lub wieczorów, konieczne jest ręczne wspomaganie procesu formowania dredów, aby zapewnić ich prawidłowy kształt i rozłożenie. Gdy szata jest już uformowana, Bergamasco nie linieje i nie wymaga szczotkowania. Kąpiele są potrzebne zaledwie 2-3 razy w roku. Należy pamiętać, że gęsta szata pełni funkcję termoregulacyjną, chroniąc psa przed zimnem i upałem, dlatego nigdy nie wolno jej golić. Mimo niskiej częstotliwości kąpieli i braku linienia, długa sierść może zbierać brud i liście podczas spacerów, co wymaga regularnego przeglądu i czyszczenia. Regularne kontrolowanie i ewentualne rozdzielanie dredów, zwłaszcza w okolicach pyska i uszu, zapobiega powstawaniu zbitych kołtunów. Niezbędne jest regularne przycinanie pazurów.

Owczarek Bergamasco, jako pies pasterski, ma umiarkowane do wysokich zapotrzebowanie na ruch i aktywność fizyczną. Nie jest typowym psem kanapowym, choć w domu potrafi być spokojny. Potrzebuje codziennych, aktywnych spacerów, które powinny być czymś więcej niż tylko szybkim wyjściem na załatwienie potrzeb fizjologicznych. Idealne są długie spacery, wędrówki, bieganie czy zabawy na otwartej przestrzeni, gdzie może swobodnie się poruszać. Ważne jest, aby aktywność ta odbywała się wspólnie z właścicielem, ponieważ Bergamasco bardzo ceni sobie kontakt i współpracę z człowiekiem. Lubi aportować i chętnie uczestniczy w różnorodnych zajęciach, które stymulują zarówno jego ciało, jak i umysł. Zapewnienie mu odpowiedniej dawki ruchu i zajęć pomaga w utrzymaniu jego zrównoważonego temperamentu i zapobiega nudzie, która mogłaby prowadzić do destrukcyjnych zachowań.

Szkolenie Owczarka Bergamasco powinno rozpocząć się wcześnie i być oparte na pozytywnym wzmocnieniu, cierpliwości i konsekwencji. To pies inteligentny, który szybko się uczy i ma silne pragnienie zadowolenia swojego przewodnika, jednak cechuje go również znaczna niezależność myślenia, wykształcona przez wieki pracy w górach. Zamiast ślepego posłuszeństwa, Bergamasco postrzega się jako partnera, dlatego najlepiej reaguje, gdy rozumie cel i sens wykonywanych poleceń. Kluczowa jest wczesna socjalizacja, która powinna obejmować kontakt z różnymi ludźmi, zwierzętami i sytuacjami, aby szczeniak wyrósł na pewnego siebie i zrównoważonego dorosłego psa. Rasa ta chętnie podejmuje wyzwania umysłowe i ceni sobie różnorodność zadań, co można wykorzystać w treningach posłuszeństwa, a nawet sportów kynologicznych. Cierpliwość i zrozumienie jego niezależnej natury są niezbędne do zbudowania silnej więzi i osiągnięcia sukcesu w szkoleniu.

Brak danych wskazujących na znaczącą karierę Owczarka Bergamasco w filmie. Rasa ta jest przede wszystkim psem użytkowym i towarzyszącym, rzadziej pojawiającym się na ekranach kin czy telewizji.];