Historia Clumber Spaniela, choć owiana folklorem i licznymi teoriami, wskazuje na jego francuskie korzenie. Według jednej z najbardziej rozpowszechnionych wersji, w XVIII wieku francuski arystokrata, Duc de Noailles, w obawie przed rewolucją francuską, miał powierzyć swoją sforę spanieli Henry"emu Clintonowi, diukowi Newcastle. Psy te trafiły do jego posiadłości Clumber Park w Nottinghamshire w Anglii, gdzie diuk i jego główny leśniczy rozpoczęli ich systematyczną hodowlę i doskonalenie. Stąd też wzięła się nazwa rasy. Clumbery szybko zdobyły uznanie wśród brytyjskiej arystokracji i szlachty, stając się ulubionymi towarzyszami polowań na ptactwo. Byli cenieni za ich zdolność do pracy w gęstych zaroślach, wytrzymałość i cichą, metodyczną pracę węchową. Rasa cieszyła się szczególną popularnością na dworze królewskim, a jej hodowcami byli między innymi król Edward VII i jego syn Jerzy V. W XIX wieku Clumbery były obecne na pierwszych wystawach psów w Wielkiej Brytanii i zostały wprowadzone do Ameryki Północnej. Były jedną z dziesięciu ras założycielskich, zarejestrowanych przez American Kennel Club w 1884 roku. Po połowie XX wieku, w związku z preferencjami myśliwych dla szybszych i zwinniejszych ras spanieli, Clumber Spaniel zaczął tracić na znaczeniu, utrzymując się dzięki oddanym miłośnikom rasy. Renesans zainteresowania nastąpił w latach 60. XX wieku, szczególnie w Ameryce Północnej, jednak do dziś pozostaje rasą stosunkowo rzadką. Istnieją również teorie, że w tworzeniu rasy mogły brać udział inne psy, takie jak bassety, już nieistniejące spaniele alpejskie, a nawet bernardyny, co miałoby wyjaśniać ich masywną budowę.

Clumber Spaniel to pies o stoickim i zrównoważonym temperamencie, emanujący spokojem i dostojeństwem. Jest inteligentny, wielkoduszny i bardzo przywiązany do swojej rodziny, wobec której okazuje uczuciowość i łagodność. Na ogół nie jest agresywny ani wobec ludzi, ani innych zwierząt, choć niektóre osobniki mogą być początkowo powściągliwe w stosunku do obcych. W pracy jest cichym, ale niezwykle wytrwałym i zdeterminowanym płochaczem o wyśmienitym węchu. W codziennym życiu potrafi być uroczo flegmatyczny i spokojny, często spędzając czas na drzemkach, ale posiada też silną potrzebę aktywności na świeżym powietrzu. Mimo swojej dobroduszności, może wykazywać pewną upartość i potrzebę przemyślenia poleceń, co wymaga cierpliwości i konsekwentnego, pozytywnego szkolenia.

Clumber Spaniel jest generalnie rasą zdrową, jednak z uwagi na swoją specyficzną budowę, jest podatny na kilka schorzeń. Najczęściej występujące problemy to dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, dlatego kluczowe jest umiarkowane obciążanie młodego psa wysiłkiem fizycznym oraz utrzymanie prawidłowej wagi. Długi kręgosłup predysponuje je do chorób krążków międzykręgowych, zwłaszcza w odcinku szyjnym i piersiowym. Często występują również problemy z powiekami, takie jak entropium (podwinięcie powieki) lub ektropium (wywinięcie powieki), które mogą wymagać interwencji chirurgicznej. Zdarzają się także przypadki niedoczynności tarczycy, która może objawiać się problemami skórnymi i usznymi. Szczenięta mogą cierpieć na eozynofilowe zapalenie kości (panosteitis), z którego zazwyczaj wyrastają. Rasa jest także narażona na autoimmunologiczne niedokrwistości hemolityczne, dlatego należy unikać podawania leków z grupy sulfonamidów. Regularne wizyty u weterynarza oraz coroczne badania oczu przez specjalistę są zalecane w celu monitorowania i wczesnego wykrywania potencjalnych problemów zdrowotnych.

Ze względu na skłonność do nadwagi i jej negatywny wpływ na stawy, kluczowe jest utrzymanie Clumber Spaniela w odpowiedniej kondycji fizycznej i kontrola diety. Powinien otrzymywać wysokiej jakości karmę, dostosowaną do jego wieku, poziomu aktywności i ewentualnych specyficznych potrzeb (np. karma niskokaloryczna w przypadku tendencji do tycia). Clumbery są bardzo zorientowane na jedzenie, dlatego przysmaki powinny być stosowane z umiarem, zwłaszcza podczas szkolenia. Należy bezwzględnie unikać podawania gotowanych kości oraz tłustych resztek ze stołu. Pies może być karmiony zarówno suchą karmą, jak i odpowiednio zbilansowanym jedzeniem przygotowywanym w domu. Ważne jest, aby dbać o stały dostęp do świeżej wody.

Clumber Spaniel posiada obfity, jedwabisty i przylegający włos, który tworzy delikatne pióra na kończynach i klatce piersiowej. Rasa linieje umiarkowanie, jednak w okresach wzmożonego linienia (zazwyczaj dwa razy w roku) utrata sierści jest znacząca. Pielęgnacja sierści nie jest skomplikowana, ale wymaga regularności: wystarczy dokładne szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu, a w okresie linienia częściej, aby usunąć martwe włosy i zapobiec kołtunieniu. Ze względu na ciężkie, nisko osadzone uszy w kształcie liści winorośli, niezbędne jest ich regularne czyszczenie, aby zapobiec infekcjom. Fałdy skórne na głowie również wymagają uwagi - należy je przecierać wilgotną szmatką i dbać o to, aby były suche, by uniknąć rozwoju infekcji drożdżakowych. Pazury powinny być przycinane co miesiąc, aby zapobiec ich przerostowi. Kąpiel zazwyczaj wystarcza raz w miesiącu, chyba że pies regularnie pracuje w terenie i wymaga częstszego mycia. Sierść Clumber Spaniela nie wymaga skomplikowanego strzyżenia.

Mimo swojej masywnej budowy i flegmatycznego wyglądu, Clumber Spaniel nie jest psem kanapowym i potrzebuje umiarkowanej aktywności fizycznej. Nie jest sprinterem ani typem psa do sportów wymagających dużej szybkości czy skoków, takich jak agility czy flyball, ze względu na jego ciężką budowę i długi kręgosłup. Uwielbia jednak długie, spokojne spacery połączone z eksploracją terenu, buszowaniem w zaroślach i tropieniem. Clumbery bardzo chętnie aportują zarówno z lądu, jak i z wody, a pływanie jest dla nich doskonałą formą ćwiczeń, która nie obciąża stawów. Chętnie bawią się na podwórku, goniąc za piłką. Potrafią dostosować się do mniej aktywnego trybu życia, spędzając dużo czasu na drzemkach, ale bez regularnej aktywności mogą stać się ospałe i nabrać nadwagi.

Clumber Spaniel to pies inteligentny i lojalny, lecz znany z pewnej upartości, która wymaga od właściciela cierpliwości i konsekwencji. Nie reaguje dobrze na ostre metody szkoleniowe czy siłowe, preferując pozytywne wzmocnienie i nagrody. Szkolenie powinno być urozmaicone i interesujące, aby utrzymać jego uwagę, ponieważ psy tej rasy mają tendencję do "przemyślenia" poleceń, zanim zdecydują się je wykonać. Często potrzebują "powodu", aby zrobić to, o co się je prosi. Kluczem jest budowanie relacji opartej na wzajemnym szacunku i zrozumieniu, a nie ślepym posłuszeństwie. Wczesna socjalizacja z ludźmi, innymi psami i różnymi środowiskami jest niezwykle ważna, aby wzmocnić ich naturalnie łagodny charakter i zapobiec ewentualnej powściągliwości wobec obcych. Clumbery mogą być wyzwaniem dla początkujących właścicieli, ale dla osób cierpliwych i konsekwentnych stają się wspaniałymi, dobrze ułożonymi towarzyszami.

Brak danych. Clumber Spaniel nie jest rasą, która często pojawiała się w produkcjach filmowych czy telewizyjnych na znaczących rolach. Jego dostojeństwo i nieco flegmatyczny charakter mogły sprawić, że był mniej atrakcyjny dla dynamicznych ról niż inne, bardziej energiczne spaniele.];