Historia Field Spaniela, podobnie jak wielu ras użytkowych z Wielkiej Brytanii, ma swoje korzenie w tradycji polowań z psami. W XIX wieku spaniele były często klasyfikowane nie według rasy, lecz rozmiaru i przeznaczenia, dzieląc je na spaniele lądowe i dowodne. Field Spaniel wyewoluował z tych ,,lądowych" odmian, będąc początkowo krzyżówką dawnego Sussex Spaniela z Cocker Spanielem pod koniec XIX wieku. Jednym z wczesnych hodowców, który przyczynił się do jego rozwoju, był T. Jacobs. W początkach rasy, na przełomie XIX i XX wieku, moda wystawowa doprowadziła do skrajnego ukierunkowania hodowli wyłącznie na wygląd zewnętrzny, zaniedbując cechy użytkowe. Ceniono wówczas połyskliwą czarną sierść i, paradoksalnie, jak najdłuższe ciało na krótkich łapach, do tego stopnia, że dolano nawet krwi basset hounda, czyniąc psy jeszcze cięższymi. Ta przesadna budowa fizyczna sprawiła, że Field Spaniele stały się karykaturą spaniela, niezdolną do efektywnej pracy w terenie. Ich niska popularność wśród myśliwych, spowodowana zarówno budową, jak i mało maskującym umaszczeniem, doprowadziła rasę na skraj wyginięcia. W latach 20. XX wieku, dzięki determinacji miłośników rasy i utworzeniu klubu rasy w 1923 roku, podjęto radykalne działania w celu jej odnowienia i uzdrowienia. Poprzez krzyżowanie z Cocker i Springer Spanielami, przywrócono Field Spanielom bardziej proporcjonalną budowę, dłuższe nogi i zdolności łowieckie. Mimo tych wysiłków, rasa ponownie znalazła się w krytycznej sytuacji w latach 50. XX wieku, kiedy jej liczebność była tak niska, że brytyjski Kennel Club odebrał jej prawo do uzyskiwania championatu. Dopiero w 1969 roku, dzięki nieustannej pracy oddanych hodowców, prawo to zostało przywrócone, a rasa zaczęła powoli odzyskiwać swoje miejsce. Dziś Field Spaniel wciąż pozostaje rzadką rasą, cenioną za swoje niezwykłe połączenie urody i użytkowości, będąc jednocześnie przypomnieniem o pułapkach hodowli ukierunkowanej wyłącznie na wygląd.

Field Spaniel to pies o niezwykle łagodnym, wrażliwym i entuzjastycznym usposobieniu. Jest zrównoważony, lecz jednocześnie pełen energii i aktywności, co przejawia się w jego nieustannym merdaniu ogonem. W stosunku do swojej rodziny jest bardzo przywiązany, wręcz czuły i uwielbia wspólne spędzanie czasu. Wykazuje się dużą inteligencją i chęcią współpracy, choć niekiedy jego myśliwski instynkt i niezależność mogą sprawić, że bywa uparty. Wobec obcych zachowuje początkową rezerwę, ale rzadko bywa nieufny czy lękliwy. Jest to pies towarzyski, lubiący zabawę, lecz jednocześnie potrafiący zachować spokój w domowym zaciszu.

Field Spaniele są generalnie uważane za rasę zdrową i odporną, a odpowiedzialni hodowcy przykładają dużą wagę do badań przesiewowych pod kątem chorób genetycznych. Mimo to, jak każda rasa, mogą być podatne na pewne dolegliwości. Najczęściej występującym problemem są stany zapalne uszu, co jest typowe dla psów ze zwisłymi uszami, i zazwyczaj wynika z niewłaściwej pielęgnacji. Sporadycznie obserwuje się u nich dysplazję stawu biodrowego, dziedziczną niewydolność nerek, postępujący zanik siatkówki (PRA), entropium (podwinięcie powieki), wady serca (szczególnie niekompletne kostnienie kłykcia kości ramiennej) oraz niedoczynność tarczycy. Ogólnie jednak, przy odpowiedniej opiece i profilaktyce, większość Field Spanieli cieszy się dobrym zdrowiem.

Field Spaniele są psami, które z wielkim apetytem podchodzą do posiłków i smakołyków. Często żartobliwie nazywa się je ,,Food Spanielami" ze względu na ich silną motywację pokarmową, co można skutecznie wykorzystać w szkoleniu. Zaleca się podawanie wysokiej jakości, zbilansowanej karmy, która jest dobrze przyswajalna. Należy unikać nadmiernego podawania resztek ze stołu, szczególnie gotowanych kości i potraw o wysokiej zawartości tłuszczu, ponieważ mogą one prowadzić do problemów trawiennych lub otyłości. Ważne jest, aby właściciele byli świadomi, które pokarmy ludzkie są bezpieczne dla psów, a które mogą być szkodliwe. Ze względu na ich miłość do jedzenia, kluczowe jest kontrolowanie porcji, aby utrzymać psa w dobrej kondycji fizycznej.

Urocza, jedwabista sierść Field Spaniela jest jedną z jego najbardziej atrakcyjnych cech, jednak wymaga regularnej i systematycznej pielęgnacji. Cotygodniowe szczotkowanie i czesanie pomaga utrzymać ją w dobrej kondycji, zapobiega plątaniu się i kołtunieniu, a także ogranicza linienie. Niewielkie trymowanie może być potrzebne wokół głowy i łap, jednak nie zaleca się strzyżenia całego ciała, jak w przypadku niektórych innych ras spanieli, gdyż może to zepsuć naturalną strukturę szaty. Ich długie, zwisające uszy należy regularnie sprawdzać pod kątem oznak infekcji i utrzymywać w czystości, aby zapobiegać zapaleniom. Ważne jest również dbanie o higienę jamy ustnej poprzez częste szczotkowanie zębów pastą przeznaczoną dla psów. Sierść Field Spaniela jest odporna na warunki pogodowe, ale ma tendencję do zbierania brudu i rzepów podczas spacerów w zaroślach, co wymaga dodatkowej uwagi po powrocie do domu.

Field Spaniel to aktywny pies sportowy, który posiada energicznego ducha i najlepiej czuje się, gdy zapewni mu się regularną dawkę ruchu i stymulacji umysłowej. Chociaż potrafi cieszyć się spokojem w domu, potrzebuje codziennych, intensywnych spacerów, które wykraczają poza samo wyjście do ogrodu. Uwielbia biegać, bawić się, aportować i wykonywać zadania, które angażują zarówno jego ciało, jak i umysł. Jest to rasa, która doskonale odnajduje się w psich sportach, takich jak agility, tropienie, obedience czy canicross. Zbyt mała dawka ruchu lub brak zainteresowania ze strony właściciela może prowadzić do nudy i destrukcyjnych zachowań. Field Spaniel nie jest psem kanapowym, choć chętnie odpoczywa u boku rodziny po solidnej porcji aktywności.

Field Spaniel to inteligentny i bystry pies, który chętnie uczy się nowych komend i sztuczek, pod warunkiem, że widzi w tym sens i jest odpowiednio zmotywowany. Jako "pies myślący" najlepiej reaguje na jasną komunikację i pozytywne wzmocnienie, z minimalnym użyciem korekt. Jest wrażliwy, więc nie należy traktować go brutalnie. Ze względu na jego niezależny, a czasem uparty charakter, potrzebuje doświadczonego przewodnika, który będzie konsekwentny i cierpliwy. Wczesna socjalizacja z ludźmi i innymi psami jest kluczowa dla jego prawidłowego rozwoju i adaptacji. Field Spaniele doskonale sprawdzają się w wielu psich sportach i aktywnościach, a po zrozumieniu oczekiwań, stają się solidnymi partnerami w szkoleniu. Ich oddanie i chęć zadowolenia opiekuna sprawiają, że są przyjemnymi uczniami, choć ich czasem niezdarne nawyki, takie jak chrapanie czy niechlujne picie, są częścią ich uroku.

Field Spaniel nie był psem, który często pojawiał się na dużym ekranie ani zdobywał status gwiazdy filmowej. Jego rzadkość i specyfika sprawiły, że nie zyskał popularności jako aktor filmowy, w przeciwieństwie do niektórych bardziej znanych ras spanieli. Brak jest znaczących ról czy filmów, w których Field Spaniel odgrywałby kluczową postać.