Historia owczarka francuskiego briarda jest głęboko zakorzeniona w wiejskich rejonach Francji, gdzie jego przodkowie pracowali już w czasach Karola Wielkiego. Rasa, znana początkowo jako "francuski owczarek nizinny" (Chiens de Berger français de Plaine), swoją obecną nazwę zawdzięcza regionowi Brie, słynącemu z serów, skąd pochodziły psy tego typu. Pierwotnie briardy były wszechstronnymi psami gospodarskimi, pełniącymi dwie kluczowe funkcje: zaganiania stad owiec oraz ich obrony przed drapieżnikami i kłusownikami. Francuscy farmerzy cenili ich za spryt i odwagę, które pozwalały im samodzielnie podejmować decyzje na pastwiskach. Pierwsze pisemne wzmianki o długowłosych owczarkach z Brie pochodzą z 1783 roku w książkach Abbotta Roziera, a nazwa "briard" pojawiła się w literaturze rolniczej w 1809 roku. W 1863 roku pierwszy przedstawiciel rasy został pokazany na wystawie w Paryżu, a w 1885 roku pies o imieniu Sans Gne został pierwszym zarejestrowanym briardem. Pod koniec XIX wieku Pierre Mégnin oficjalnie rozróżnił briarda od krótkowłosego beaucerona, co doprowadziło do powstania pierwszego klubu rasy, Club des chiens de berger français, w 1896 roku i opublikowania pierwszego wzorca w 1897 roku. W czasie I i II wojny światowej briardy udowodniły swoją wartość jako psy wojskowe, służąc na froncie jako łącznicy, psy ratownicze wyszukujące rannych oraz do ciągnięcia wózków z zaopatrzeniem. Ich liczebność znacząco spadła w okresach wojennych, ale dzięki zaangażowaniu hodowców, w tym Club des Amis du Briard, rasa została odtworzona. Do Stanów Zjednoczonych briardy trafiły dzięki takim postaciom jak Thomas Jefferson i Markiz de Lafayette pod koniec XVIII wieku. W Polsce pierwsze psy tej rasy pojawiły się w 1979 roku, sprowadzone z hodowli belgijskich i czechosłowackich, i od tego czasu rasa utrzymuje stałą, choć umiarkowaną popularność. FCI oficjalnie uznało rasę w 1954 roku.

Briard to pies o zrównoważonym temperamencie, ani agresywny, ani lękliwy, charakteryzujący się opanowaniem i nieustraszonością. Jest inteligentny, pewny siebie i niezwykle lojalny wobec swojej rodziny, do której wykazuje dużą czułość. Jako pies pasterski, zachowuje pewną niezależność w myśleniu, ale jednocześnie jest chętny do współpracy i szybko się uczy, pod warunkiem odpowiedniego, pozytywnego szkolenia. Lubi zabawę, jest aktywny i potrzebuje regularnej stymulacji fizycznej oraz umysłowej. Ma silny instynkt stróżujący i jest czujny, co czyni go doskonałym obrońcą domu i rodziny, choć wobec obcych bywa początkowo zdystansowany. Jego charakter pozostaje młodzieńczy do późnych lat życia.

Owczarek francuski briard jest generalnie uważany za rasę zdrową i wytrzymałą, co wynika z jego pierwotnego, użytkowego przeznaczenia. Jednak, jak wiele dużych psów, ma predyspozycje do pewnych schorzeń. Do najczęściej wymienianych problemów zdrowotnych należą: dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, niedoczynność tarczycy, postępujący zanik siatkówki oraz katarakta. Rasa ta jest również narażona na skręt żołądka, co wymaga specjalnej uwagi w żywieniu i odpoczynku po posiłkach. Hodowcy odpowiedzialni za rasę przeprowadzają badania przesiewowe w kierunku tych chorób, a także innych, takich jak nowotwory czy wrodzona ślepota nocna. Briardy są odporne na niskie temperatury dzięki swojej gęstej sierści, ale mogą źle znosić upały, dlatego w ciepłe dni należy zapewnić im cień i dostęp do świeżej wody.

Żywienie briarda powinno być zbilansowane i dostosowane do jego wieku, poziomu aktywności oraz indywidualnych potrzeb zdrowotnych. Rasa ta dobrze prosperuje na wysokiej jakości karmie komercyjnej, zarówno suchej, jak i mokrej. Możliwe jest również karmienie dietą domową (gotowaną lub BARF), pod warunkiem konsultacji z weterynarzem i zapewnienia odpowiedniej suplementacji. Ze względu na ryzyko skrętu żołądka, dzienną porcję karmy należy rozdzielić na co najmniej dwa posiłki, a po każdym z nich zapewnić psu minimum 30 minut odpoczynku. Należy monitorować wagę psa, aby zapobiegać nadwadze, a smakołyki podawać z umiarem, traktując je jako pomoc w szkoleniu. Czysta, świeża woda powinna być zawsze dostępna.

Pielęgnacja owczarka francuskiego briarda, choć może wydawać się wymagająca, jest kluczowa dla utrzymania jego zdrowia i pięknego wyglądu. Długa, kozia, sucha i elastyczna sierść z niewielkim podszerstkiem ma tendencję do filcowania się, dlatego wymaga regularnego, najlepiej codziennego szczotkowania. Należy używać dobrej jakości szczotki drucianej o długich szpilkach, sięgającej aż do skóry, aby dokładnie usunąć martwe włosy i zapobiec powstawaniu kołtunów. Po spacerach w terenie konieczne jest usuwanie z sierści liści, gałązek i innych zanieczyszczeń. Kąpiele powinny być stosowane z umiarem, w zależności od trybu życia psa, aby nie naruszać naturalnej struktury szaty. Ważne jest także regularne sprawdzanie i czyszczenie uszu, oczu oraz przycinanie pazurów. Warto również skracać włosy między opuszkami łap i w uszach. W przypadku trudności z samodzielną pielęgnacją, pomoc profesjonalnego groomera może okazać się nieoceniona.

Briard to pies niezwykle aktywny, który potrzebuje dużej dawki ruchu i stymulacji umysłowej, aby być szczęśliwym i zrównoważonym. Nie jest to pies kanapowy, a znudzony lub niewystarczająco wybiegany może wykazywać zachowania niszczycielskie lub nadpobudliwość. Idealnie, jeśli ma "pracę" - zadanie, które angażuje jego inteligencję i energię. Doskonale sprawdza się jako towarzysz dla osób aktywnych: biegaczy, rowerzystów czy miłośników długich wędrówek. Potrzebuje bezpiecznie ogrodzonego terenu, gdzie może swobodnie biegać. Chętnie uczestniczy w zabawach z aportowaniem, frisbee czy innych aktywnościach, które łączą wysiłek fizyczny z interakcją z opiekunem. Długie spacery, możliwość eksploracji terenu i zabawy węchowe są dla niego kluczowe.

Briard to pies inteligentny, z doskonałą pamięcią, który szybko się uczy. Jednak ze względu na swoją pasterską przeszłość i wynikającą z niej zdolność do samodzielnego podejmowania decyzji, bywa uparty i wymaga konsekwentnego, ale jednocześnie cierpliwego i pozytywnego szkolenia. Najlepsze efekty przynoszą metody oparte na nagradzaniu i motywacji, a sesje powinny być urozmaicone i interesujące, aby utrzymać jego zaangażowanie. Pies tej rasy jest wrażliwy na surowe traktowanie, które może spowodować jego zamknięcie się w sobie lub odmowę współpracy. Niezwykle ważna jest wczesna i ciągła socjalizacja z różnymi ludźmi, innymi psami i otoczeniem, aby briard stał się pewnym siebie i opanowanym psem. Ze względu na jego dużą inteligencję i chęć do pracy, briardy doskonale sprawdzają się w wielu psich sportach, takich jak agility, obedience, mantrailing czy nosework. Nie jest polecany dla niedoświadczonych właścicieli jako pierwszy pies.

Mimo swojego efektownego wyglądu i "galijskiego romansu", owczarek francuski briard nie zyskał statusu gwiazdy filmowej czy częstej postaci w produkcjach kinowych. Jego naturalna prezencja i urok są doceniane, ale nie ma udokumentowanych, szeroko znanych ról, które uczyniłyby go ikoną srebrnego ekranu.];