Historia teriera brazylijskiego jest fascynującą opowieścią o migracji i adaptacji. W XIX i na początku XX wieku młodzi Brazylijczycy, którzy studiowali na europejskich uniwersytetach, zwłaszcza we Francji i Anglii, wracali do ojczyzny, często w towarzystwie swoich europejskich żon i małych psów w typie teriera. Uważa się, że przodkami tych czworonogów były rasy takie jak foksterier czy jack russell terrier, a także być może wygasły już English White Terrier. Te importowane teriery szybko przystosowały się do życia na brazylijskich farmach, gdzie krzyżowały się z lokalnymi psami. W wyniku tego połączenia genetycznego powstał nowy typ psa, doskonale przystosowany do wiejskich warunków, o charakterystycznym wyglądzie, który utrwalił się na przestrzeni pokoleń. Ich zadaniem było tępienie szkodników, takich jak myszy i szczury, oraz pełnienie funkcji czujnych stróżów. Wraz z rozwojem miast i migracją farmerów, terier brazylijski trafił również do środowiska miejskiego, gdzie z powodzeniem odnalazł się jako towarzysz rodziny i stróż domowy. Jego pierwotne korzenie mogą sięgać nawet XVII-XIX wieku, kiedy to małe psy rasy szczurołapów były zabierane przez nawigatorów na statki w celu kontroli plagi gryzoni, a po zejściu na ląd osiedlały się w nowych miejscach, dając początek lokalnym populacjom terierów.

Terier brazylijski to pies o żywiołowym i bystrym usposobieniu. Jest niezwykle aktywny i wymaga regularnej dawki ruchu oraz zajęć umysłowych, aby zachować równowagę psychiczną. Wobec swojej rodziny jest oddany, przyjacielski i czuły, często angażując się w wspólne zabawy. Wykazuje się dużą cierpliwością do dzieci, o ile są one nauczone właściwego traktowania zwierzęcia, a interakcje są nadzorowane. W stosunku do obcych ludzi zazwyczaj jest podejrzliwy i ostrożny, co czyni go doskonałym psem ostrzegawczym - nie zawaha się głośnym szczekaniem poinformować o każdej nietypowej sytuacji. Jego silny instynkt łowiecki, typowy dla terierów, sprawia, że może nie być najlepszym towarzyszem dla innych małych zwierząt domowych, takich jak koty czy gryzonie, chyba że wychowują się razem od szczenięcia. Niektóre osobniki, zwłaszcza samce, mogą mieć skłonności do dominacji i prowokowania konfliktów z innymi psami, co wymaga wczesnej i starannej socjalizacji. Jest jednak inteligentny, chętny do nauki i zdolny do szybkiego przyswajania nowych zadań.

Terier brazylijski uważany jest za rasę o dużej odporności i wytrzymałości, rzadko zapadającą na poważne choroby. Jest dobrze przystosowany do wysokich temperatur, choć zimą, ze względu na krótką sierść, może wymagać ochrony przed wychłodzeniem. Do najczęściej występujących, choć generalnie z niską częstotliwością, problemów zdrowotnych w rasie należą: wypadanie rzepek kolanowych (luxacja rzepki), dysplazja stawów biodrowych, zwichnięcia stawu skokowego, zaćma oraz mukopolisacharydoza typu VII (MPS VII), choroba genetyczna, którą można wykryć testami genetycznymi. Regularne badania profilaktyczne, szczególnie w wieku starszym, są zalecane, aby wcześnie wykryć ewentualne schorzenia.

Terier brazylijski, jako pies energiczny i aktywny, potrzebuje diety bogatej w składniki odżywcze, która zaspokoi jego wysokie zapotrzebowanie energetyczne. Można go karmić wysokiej jakości gotowymi karmami komercyjnymi - zarówno suchymi, jak i mokrymi - dostosowanymi do wieku, wagi i poziomu aktywności psa. Zaleca się podawanie porcji dziennej podzielonej na dwa posiłki. W przypadku żywienia domowego, posiłki powinny być zbilansowane i uzupełnione odpowiednio dobranymi suplementami mineralno-witaminowymi, aby zapewnić psu wszystkie niezbędne składniki odżywcze. Rasa ta generalnie nie wykazuje szczególnej wrażliwości pokarmowej czy skłonności do alergii, ale zawsze należy obserwować reakcję psa na nowe pokarmy.

Pielęgnacja teriera brazylijskiego jest wyjątkowo prosta i nie wymaga wiele czasu ani specjalistycznych zabiegów. Jego krótka, gładka i przylegająca sierść nie zbiera zbyt dużo brudu i nie ma tendencji do intensywnego linienia. Wystarczy szczotkowanie raz na kilka dni za pomocą gumowego zgrzebła lub rękawicy z wypustkami, aby usunąć martwe włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. W okresach linienia, które zazwyczaj występują dwa razy w roku, częstotliwość szczotkowania można zwiększyć do codziennej. Kąpiele nie są konieczne zbyt często - psa należy kąpać tylko wtedy, gdy jest naprawdę brudny. Regularne kontrolowanie i czyszczenie uszu, sprawdzanie stanu oczu oraz przycinanie pazurów to podstawowe elementy pielęgnacji, o których nie można zapominać.

Terier brazylijski to rasa o niewyczerpanych pokładach energii, która wręcz uwielbia ruch i wszelkie aktywności fizyczne. Nie jest psem kanapowym i potrzebuje codziennej, intensywnej dawki wysiłku fizycznego oraz mentalnego. Długie i urozmaicone spacery, bieganie, aportowanie, a także angażowanie psa w psie sporty, takie jak agility, flyball, dog frisbee, nosework czy tropienie użytkowe, to doskonałe sposoby na zaspokojenie jego potrzeb. Chętnie uczestniczy w zabawach, lubi rzucanie patyków czy piłki. Ważne jest, aby podczas aktywności na świeżym powietrzu pies był na smyczy lub znajdował się na ogrodzonym terenie, ze względu na silny instynkt łowiecki, który może skłonić go do pogoni za zwierzyną.

Terier brazylijski to pies inteligentny, który szybko się uczy i jest bardzo podatny na szkolenie, pod warunkiem, że jest odpowiednio motywowany. Najlepsze efekty osiąga się, stosując metody pozytywnego wzmocnienia, oparte na nagradzaniu i pochwałach, zamiast na krzyku czy przymusie. Szkolenie należy rozpocząć już od wczesnego wieku szczenięcego. Kluczowa jest również wczesna i staranna socjalizacja - szczenię powinno mieć wiele pozytywnych kontaktów z różnymi ludźmi, miejscami oraz, co ważne w przypadku tej rasy, z innymi psami. Ze względu na terierowy temperament i potencjalne skłonności do dominacji wobec innych czworonogów, odpowiednia socjalizacja pomoże zminimalizować ryzyko konfliktów. Terier brazylijski ceni sobie wyzwania umysłowe i chętnie uczestniczy w zajęciach wymagających myślenia, co sprawia, że doskonale odnajduje się w różnorodnych sportach i aktywnościach, takich jak barn hunting, earthdog czy poszukiwania i ratownictwo.

Terier brazylijski, mimo swojej żywiołowości i zdolności do nauki sztuczek, nie zdobył szerokiej sławy jako gwiazda filmowa. Chociaż jego inteligencja i podatność na szkolenie sprawiły, że był często wykorzystywany w swojej ojczyźnie jako pies cyrkowy, co świadczy o jego zdolnościach performatywnych, nie odnotowano znaczących ról czy wystąpień w produkcjach kinowych czy telewizyjnych na skalę międzynarodową. Jego kariera sceniczna ograniczała się raczej do występów na żywo.];