Historia teriera szkockiego jest długa i bogata, sięgająca starożytności, z dowodami w postaci artefaktów z epoki rzymskiej. Rasa ta wywodzi się z surowych szkockich Highlands, gdzie była ceniona za swoje niezwykłe zdolności łowieckie. Scottie był wykorzystywany do polowania na szkodniki, takie jak lisy, borsuki i szczury, a jego zaciętość i siła, mimo niewielkich rozmiarów, czyniły go niezwykle efektywnym w tej roli. W XVII wieku terier szkocki zyskał uznanie nawet na dworze królewskim - król Jakub I, sam będący Szkotem, obdarowywał nimi swoich ulubieńców. Przez większość XIX wieku trwały debaty wśród miłośników psów na temat tego, co dokładnie definiuje teriera szkockiego i odróżnia go od innych szkockich terierów. Dopiero utworzenie klubu rasy w 1882 roku i opracowanie pierwszego wzorca pomogły ujednolicić rasę. Do Stanów Zjednoczonych pierwsze teriery szkockie trafiły w 1883 roku. Rasa przeżywała szczyt popularności w latach 30. i wczesnych 40. XX wieku, zyskując sławę dzięki celebrytom takim jak Humphrey Bogart i Bette Davis. Najbardziej znanym przedstawicielem rasy był Fala, wierny towarzysz prezydenta Franklina D. Roosevelta, który stał się ikoną kultury i symbolem narodowym. Sylwetka Scottie była również często wykorzystywana w reklamie i na przedmiotach użytkowych z tamtego okresu.

Terier szkocki to pies o dumnym i niezależnym usposobieniu, często opisywany jako pełen godności. Jest niezwykle wierny i głęboko przywiązany do swojej rodziny, choć nie należy do ras przesadnie wylewnych w okazywaniu uczuć. Posiada wrodzoną odwagę i inteligencję, połączoną z pewnością siebie i zuchwałością, co czyni go doskonałym stróżem. Mimo silnego charakteru, nie jest psem agresywnym. Wobec obcych zachowuje rezerwę i pewien dystans, potrzebując czasu, aby obdarzyć kogoś zaufaniem. Jego żywiołowa natura ujawnia się podczas zabawy, jednak potrafi być również spokojnym i opanowanym towarzyszem domowym.

Teriery szkockie są generalnie uważane za rasę zdrową, ale jak w przypadku wielu ras, mogą być podatne na pewne specyficzne schorzenia. Do ważniejszych problemów zdrowotnych, które mogą wystąpić, należą choroba von Willebranda (vWD) - poważna choroba krzepnięcia krwi, dla której istnieje proste badanie DNA - oraz różnego rodzaju alergie, w tym skórne, często wywołane przez pchły. Rasa ta może również mieć predyspozycje do niektórych typów nowotworów, w tym raka pęcherza moczowego. Inne rzadsze schorzenia to Scottie Cramp (skurcze Scottiego), abiotrofia móżdżku (CA), niedoczynność tarczycy, choroby wątroby oraz osteopatia czaszkowo-żuchwowa (CMO). Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają badania przesiewowe w kierunku dziedzicznych chorób, a opieka weterynaryjna i regularne kontrole pomagają w utrzymaniu dobrego zdrowia psa.

Odżywianie teriera szkockiego powinno być zbilansowane i dostosowane do jego wieku, poziomu aktywności oraz stanu zdrowia. Ważne jest, aby obserwować psa i dostosowywać dietę w zależności od kondycji jego sierści, skóry oraz ogólnego samopoczucia - brak podrażnień, suchości skóry i jasne oczy to dobre wskaźniki odpowiedniego żywienia. Doświadczeni hodowcy często rekomendują dietę o umiarkowanej zawartości białka (ok. 20-25%). Ze względu na ogólne predyspozycje terierów do alergii, warto zwrócić uwagę na skład karmy i unikać potencjalnych alergenów. Scottie są zazwyczaj psami o dobrym apetycie, co może być pomocne w treningu, ale wymaga również kontrolowania porcji, aby zapobiec nadwadze, szczególnie u starszych, mniej aktywnych osobników.

Sierść teriera szkockiego wymaga regularnej i starannej pielęgnacji, aby zachować jej odpowiednią strukturę i wygląd. Składa się ona z dwóch warstw: krótkiego, gęstego i miękkiego podszerstka oraz szorstkiego, gęstego i twardego włosa okrywowego, który doskonale chroni psa przed niesprzyjającymi warunkami pogodowymi. Idealną metodą pielęgnacji jest trymowanie ręczne, które powinno być wprowadzane już u szczeniąt, aby przyzwyczaić je do zabiegów. Trymowanie należy wykonywać co miesiąc lub co kilka tygodni, w zależności od szybkości wzrostu włosa. W przypadku psów domowych, które nie są wystawiane, dopuszczalne jest strzyżenie maszynką, jednak należy pamiętać, że zmienia ono teksturę sierści, sprawiając, że staje się ona bardziej miękka, a podszerstek dominuje. Strzyżone psy wymagają pielęgnacji co 6-8 tygodni. Niezależnie od metody, cotygodniowe szczotkowanie i wyczesywanie jest konieczne, aby zapobiec kołtunieniu się sierści i utrzymać skórę w zdrowiu. Okresowe kąpiele z użyciem dobrej jakości nawilżającego szamponu są zalecane. Terier szkocki linieje w niewielkim stopniu.

Terier szkocki to pies o umiarkowanym zapotrzebowaniu na ruch, który potrafi dostosować się do życia w mieszkaniu, pod warunkiem regularnych spacerów i aktywności. Mimo swojego kompaktowego rozmiaru i wizerunku domatora, "Scottie" potrzebuje codziennej dawki aktywności fizycznej, aby pozostać w dobrej kondycji i utrzymać zrównoważony temperament. Lubi energiczne zabawy, w tym pogoń za piłką czy szarpanie ulubioną zabawką, co pozwala mu wyładować nagromadzoną energię w krótkich zrywach. Codzienne, żwawe spacery są dla niego obowiązkowe, a wszelkie aktywności związane z tropieniem mogą być dla niego dodatkowo stymulujące i satysfakcjonujące. Nie jest to typ psa do intensywnych, długich biegów, ale doceni możliwość swobodnego ruchu w bezpiecznym, ogrodzonym terenie.

Terier szkocki to inteligentny pies, ale jednocześnie niezależny i bywa uparty, co sprawia, że jego szkolenie wymaga konsekwencji, cierpliwości i kreatywności. Najlepsze efekty przynoszą krótkie, urozmaicone sesje treningowe, trwające nie dłużej niż 15 minut. Scottie to rasa, która lubi "myśleć" i łatwo się nudzi powtarzalnymi ćwiczeniami, dlatego ważne jest, aby trening był angażujący i sprawiał wrażenie wspólnej zabawy, a nawet "ich własnego pomysłu". Psy te doskonale reagują na ton głosu i potrafią wyczuć niezadowolenie właściciela. Wczesna socjalizacja z ludźmi i innymi psami jest kluczowa, aby zminimalizować ich naturalną tendencję do nieufności wobec obcych i potencjalnych konfliktów z innymi psami, szczególnie tej samej płci. Z uwagi na silny charakter, rasa nie jest polecana dla nowicjuszy; potrzebuje właściciela doświadczonego, zdecydowanego i konsekwentnego.

Terier szkocki ma bogatą karierę w kulturze masowej, szczególnie w filmach i reklamach, zwłaszcza w okresie największej popularności w latach 30. i 40. XX wieku. Najbardziej ikonicznym przedstawicielem rasy był Fala, terier szkocki prezydenta Franklina D. Roosevelta, który często towarzyszył mu w publicznych wystąpieniach i stał się nieoficjalnym symbolem Ameryki w czasie II wojny światowej. Fala pojawił się nawet w filmie "The White House Pool" (1942). Inne znane osobistości, takie jak aktorzy Humphrey Bogart i Bette Davis, również posiadali teriery szkockie, co przyczyniło się do wzrostu popularności rasy. Sylwetka Scottie była wszechobecna w reklamach, na pamiątkach i bibelotach z epoki Wielkiego Kryzysu, stając się rozpoznawalnym motywem, który do dziś jest wykorzystywany w projektach retro-kitsch. Choć obecnie rzadziej bywa gwiazdą Hollywood, jego wizerunek nadal kojarzony jest z elegancją i wyrafinowaniem.];