Historia czarnego teriera rosyjskiego rozpoczyna się w powojennej Rosji, na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku. Po doświadczeniach II wojny światowej, kiedy to wiele ras użytkowych nie sprawdziło się w surowych, zmiennych warunkach klimatycznych Związku Radzieckiego, radzieckie Ministerstwo Obrony podjęło decyzję o stworzeniu nowej, wszechstronnej rasy psa służbowego. Cel był jasny: wyhodować dużego, silnego, odważnego i łatwego w układaniu psa z wyraźnym instynktem stróżowania, zdolnego do pracy w każdych warunkach pogodowych. Prace hodowlane nadzorował wojskowy ośrodek "Krasnaja Zwiezda" (Czerwona Gwiazda) pod Moskwą. W procesie tworzenia rasy wykorzystano krzyżówki wielu istniejących ras, z których najważniejsze to rottweilery, airedale teriery, nowofundlandy i sznaucery olbrzymy. Te ostatnie są uznawane za głównych przodków czarnego teriera. Początkowo eksperymentowano z wieloma innymi połączeniami, jednak ostateczny sukces przyniosły wymienione rasy, które wniosły pożądane cechy: siłę i pewność siebie (rottweiler), charakterystyczną szatę i zacięcie (airedale terier), masę i odporność na zimno (nowofundland) oraz inteligencję i chęć do pracy (sznaucer olbrzymi). W 1955 roku opracowano pierwszy opis grupy rasowej, a w miarę postępów hodowlanych wzorzec był kilkakrotnie aktualizowany. Rasa została oficjalnie uznana przez Związek Radziecki w 1981 roku, a następnie przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) w 1984 roku pod nazwą Czarny Terier Rosyjski. Początkowo zaliczano go do III grupy (teriery), ale w 1994 roku, ze względu na jego molosowaty charakter i budowę, został przeniesiony do II grupy (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła), co lepiej odzwierciedla jego pochodzenie i cechy użytkowe. Dziś czernysz, choć wciąż ceniony jako pies służbowy, jest przede wszystkim doskonałym psem do towarzystwa i obrońcą rodziny.

Czarny terier rosyjski to pies o godnym i pewnym siebie usposobieniu, charakteryzujący się niezwykłym opanowaniem w większości sytuacji. Jest zrównoważony i bywa niezależny, co wymaga konsekwentnego, ale łagodnego prowadzenia. Wobec swojej rodziny jest oddany i czuły, mocno się do niej przywiązuje, często postrzegany jako "pies jednego właściciela", choć akceptuje wszystkich domowników. Jego inteligencja i spostrzegawczość sprawiają, że doskonale wyczuwa intencje ludzi. W przypadku zagrożenia natychmiast przyjmuje postawę obronną, reagując z niezwykłą odwagą i zdecydowaniem, lecz równie szybko potrafi się uspokoić, gdy niebezpieczeństwo minie. Jest nieufny wobec obcych, co czyni go wyśmienitym stróżem, który z reguły rzadko szczeka, reagując na intruzów z powściągliwością, ale stanowczością. Pomimo swojej siły, czernysz zazwyczaj nie przejawia skłonności do dominacji nad właścicielem, jeśli jest odpowiednio wychowywany.

Czarny terier rosyjski jest ogólnie uważany za rasę zdrową i odporną, zwłaszcza na niskie temperatury, dzięki swojej gęstej, dwuwarstwowej sierści. Jednak jak wiele dużych ras, ma pewne predyspozycje do konkretnych schorzeń. Do najczęściej występujących problemów zdrowotnych należą dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, dlatego kluczowe jest badanie psów hodowlanych. Wśród innych schorzeń, na które mogą zapadać czernysze, wymienia się postępujący zanik siatkówki (PRA), który może prowadzić do utraty wzroku, a także zaćmę. Rasa jest również podatna na rozszerzenie i skręt żołądka, co jest stanem nagłym wymagającym natychmiastowej interwencji weterynaryjnej. U niektórych osobników mogą pojawić się alergie, kamica moczowa oraz rzadziej choroby serca. U młodych, rosnących szczeniąt sporadycznie diagnozuje się młodzieńcze zapalenie kości (enostoza), gnilec czy krzywicę wynikającą z niedoborów. Ze względu na długie włosy na głowie, mogą występować stany zapalne oczu oraz wady ustawienia powiek (ektropium). Ponadto, obfita broda i wąsy mogą sprzyjać infekcjom grzybiczym, jeśli nie są odpowiednio pielęgnowane. Latem, psy te źle znoszą upały i wymagają ochrony przed przegrzaniem.

Żywienie czarnego teriera rosyjskiego powinno być starannie zaplanowane, aby wspierać jego zdrowie i prawidłowy rozwój. Z uwagi na dużą wagę i szybki wzrost, szczególnie w okresie szczenięcym, kluczowe jest dostarczanie wysokiej jakości karmy, zbilansowanej pod względem białka, tłuszczu i składników odżywczych. Wskazane jest stosowanie karm przeznaczonych dla ras dużych lub olbrzymich, które często zawierają dodatki wspierające stawy, takie jak glukozamina i chondroityna. Psy tej rasy miewają wrażliwy przewód pokarmowy, dlatego zaleca się wybranie jednego sposobu karmienia i unikanie częstych zmian - nie powinno się zamiennie podawać karmy gotowej z domową. Dzienną porcję należy podzielić na co najmniej dwa posiłki, a po jedzeniu zapewnić psu odpowiedni odpoczynek, aby zminimalizować ryzyko skrętu żołądka. Szczenięta wymagają szczególnie ostrożnego żywienia; powinny rosnąć powoli i być raczej szczupłe, by nie obciążać rozwijającego się kośćca. Niektóre psy dobrze reagują na dietę BARF, jednak wymaga ona dogłębnej wiedzy i konsultacji z weterynarzem. Niezależnie od wybranej diety, pies powinien mieć stały dostęp do świeżej i czystej wody.

Pielęgnacja czarnego teriera rosyjskiego jest dość czasochłonna i wymaga regularności, ale jest kluczowa dla utrzymania zdrowia i estetycznego wyglądu jego wyjątkowej sierści. Czernysz posiada gęstą, dwuwarstwową szatę - twardy, lekko pofalowany włos okrywowy i miękki, gęsty podszerstek. Choć nie linieje sezonowo w dużych ilościach, włos cały czas się wymienia, a bez regularnego czesania szybko tworzą się kołtuny i filc. Należy czesać psa co najmniej raz w tygodniu, a szczenięta (do 18-20 miesięcy) nawet 2-3 razy w tygodniu, używając metalowego grzebienia z tępo zakończonymi zębami i szczotki pudlówki, rozczesując włos dokładnie od skóry partiami. Po każdym spacerze konieczne jest usunięcie z sierści wszelkich zanieczyszczeń, takich jak rzepy czy patyki. Kąpiele przeprowadza się w miarę potrzeby, zazwyczaj raz w miesiącu, używając szamponów dla psów szorstkowłosych, podkreślających czarną maść. Po kąpieli sierść należy dokładnie wysuszyć suszarką, rozczesując ją. Strzyżenie jest niezbędne, aby sierść nie przeszkadzała psu i podkreślała jego mocną budowę - psa niewystawowego strzyże się co 3-6 miesięcy. Długie włosy na głowie, tworzące brwi, wąsy i brodę, wymagają szczególnej uwagi. Broda i wąsy, zwłaszcza u psów jedzących domowe posiłki, powinny być myte, suszone i rozczesywane po każdym jedzeniu. Długa grzywka może drażnić oczy, dlatego często jest związywana lub zaplatana. Uszy, ze względu na obfite owłosienie, są podatne na infekcje, dlatego należy regularnie przycinać włosy na ich zewnętrznej i wewnętrznej stronie oraz wyskubywać włoski z wnętrza małżowiny. Regularne przycinanie pazurów i dbanie o higienę zębów są również elementami codziennej pielęgnacji.

Czarny terier rosyjski to pies o umiarkowanie wysokim poziomie energii, który potrzebuje regularnej i zróżnicowanej aktywności fizycznej oraz umysłowej, aby zachować dobre samopoczucie. Wbrew pozorom, nie wymaga on wyczerpujących, intensywnych treningów każdego dnia, ale raczej długich i urozmaiconych spacerów, połączonych z zabawą i elementami szkolenia. Codzienna dawka ruchu powinna wynosić co najmniej 30-40 minut aktywnego wysiłku. Czernysze chętnie uczestniczą w szybkich spacerach, bieganiu, jeździe na rowerze, pływaniu czy wędrówkach z właścicielem. Lubią aportować piłki czy frisbee, a także wszelkie zabawy w ogrodzie. Brak odpowiedniej ilości ruchu i stymulacji może prowadzić do frustracji, destrukcyjnych zachowań, a nawet wzmacniać niepożądane tendencje agresywne. Wielu przedstawicieli tej rasy z powodzeniem bierze udział w psich sportach, takich jak posłuszeństwo (obedience), agility, rally-o czy nawet obrona (Schutzhund), czerpiąc z nich ogromną satysfakcję.

Szkolenie czarnego teriera rosyjskiego wymaga konsekwencji, cierpliwości i doświadczenia, dlatego rasa ta nie jest polecana dla początkujących właścicieli psów. Czernysz jest psem bardzo inteligentnym i spostrzegawczym, który szybko się uczy i chętnie współpracuje z przewodnikiem, o ile jest traktowany z szacunkiem i łagodnością. Ze względu na jego dużą siłę fizyczną i tendencję do dominacji, kluczowa jest wczesna socjalizacja, rozpoczynająca się już w wieku szczenięcym i kontynuowana przez całe życie psa. Szczenięta powinny być zaznajamiane z różnymi ludźmi, zwierzętami, miejscami i sytuacjami, aby rozwijać pewność siebie i stabilny charakter. Szkolenie posłuszeństwa należy rozpocząć jak najwcześniej. Czarny terier bywa uparty, dlatego ważne jest stosowanie pozytywnych metod wzmacniania, takich jak nagrody i pochwały, zamiast kar. Powtarzanie tych samych zadań w kółko może szybko go znudzić i zniechęcić do współpracy, dlatego sesje szkoleniowe powinny być urozmaicone. Trening musi być stanowczy i konsekwentny, ale nigdy oparty na przymusie czy krzyku. Ze względu na silny instynkt obronny, psy tej rasy mogą z powodzeniem przechodzić szkolenie obronne, ale tylko pod okiem doświadczonego i certyfikowanego pozoranta. Właściciel musi wykazać się zdolnością do bycia liderem, aby pies chętnie się podporządkował.

Brak danych dotyczących znaczącej kariery filmowej tej rasy w dostępnych źródłach.