Historia Dogów de Bordeaux sięga zamierzchłych czasów, a ich korzenie, podobnie jak wielu innych molosów, prawdopodobnie wywodzą się z azjatyckich psów bojowych. Jedna z teorii głosi, że przodkowie tej rasy dotarli do Galii (dzisiejszej Francji) wraz z legionami Juliusza Cezara w I wieku p.n.e., gdzie wykorzystywano je jako psy wojenne i gladiatorów. Inna koncepcja wskazuje na Alaunty - potężne psy, które wraz z ludem Alanów przybyły do Europy Wschodniej, a następnie rozprzestrzeniły się po kontynencie. W XIV wieku Gaston Phoebus w swojej "Livre de Chasse" wspomina o Alaunt Vautre, przodku współczesnego Dog de Bordeaux, opisując go jako psa o potężnym uścisku, używanego do polowań na grubą zwierzynę. W połowie XIX wieku psy te były znane głównie w Akwitanii, gdzie pełniły role psów myśliwskich, bojowych, stróżujących oraz pomagały rzeźnikom. Przełom nastąpił w 1863 roku, gdy na pierwszej we Francji wystawie psów w Paryżu rasa została zaprezentowana pod obecną nazwą. Wówczas istniały różne typy (np. tuluzyjski, paryski), ale to typ z Bordeaux stał się podstawą współczesnej rasy. Dog de Bordeaux bardzo ucierpiał podczas obu wojen światowych, zwłaszcza po drugiej, znalazł się na skraju wyginięcia. Dopiero lata 60. XX wieku zapoczątkowały jego odbudowę. Pierwszy wzorzec rasy opublikowano w 1896 roku, a następnie był kilkakrotnie aktualizowany, ostatnie poprawki miały miejsce w 2007 roku, a aktualny wzorzec FCI został opublikowany w 2009 roku.

Dog de Bordeaux to pies o spokojnym i zrównoważonym temperamencie. Charakteryzuje go niezwykła lojalność i oddanie wobec swojej rodziny, do której jest bardzo przywiązany i serdeczny. Posiada naturalny instynkt stróżowania, który wypełnia z czujnością i odwagą, jednak bez przejawów nieuzasadnionej agresji. Psy tej rasy są łagodne i mają wysoki próg pobudliwości, co czyni je cierpliwymi towarzyszami. U samców może występować skłonność do dominacji, co wymaga konsekwentnego, ale delikatnego wychowania. Ceni sobie towarzystwo i uwagę opiekuna, źle znosząc samotność.

Dog de Bordeaux, podobnie jak wiele innych ras molosów, nie należy do psów długowiecznych i ma skłonności do pewnych problemów zdrowotnych, co skutkuje często krótszą niż przeciętną długością życia. Najczęściej występujące schorzenia to dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, a także problemy kardiologiczne, takie jak kardiomiopatia rozstrzeniowa i zwężenie zastawki aortalnej. Rasa jest również narażona na skręt żołądka, co stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji weterynaryjnej. Inne problemy to wady powiek (entropium, ektropium), padaczka oraz choroby skóry. Ze względu na brachycefaliczną budowę czaszki, Dog de Bordeaux może mieć trudności z oddychaniem, szczególnie w upalne dni lub podczas intensywnego wysiłku. Odpowiedzialni hodowcy badają swoje psy pod kątem tych chorób, aby minimalizować ryzyko ich wystąpienia u potomstwa. Ważne jest regularne kontrolowanie uszu i zębów pod kątem infekcji.

Żywienie Dog de Bordeaux wymaga uwagi i wysokiej jakości produktów. Psy tej rasy powinny otrzymywać karmę dostosowaną do ich wieku (szczenię, dorosły, senior) oraz poziomu aktywności. Ze względu na szybki wzrost i dużą masę ciała, szczenięta potrzebują specjalnie zbilansowanej diety wspierającej prawidłowy rozwój stawów i kości, z kontrolą nadmiernego tempa wzrostu. Dorosłe psy mogą być karmione zarówno dobrej jakości suchą karmą, jak i odpowiednio suplementowaną dietą domową lub BARF. Kluczowe jest dzielenie dziennej porcji pokarmu na co najmniej dwa posiłki, aby zminimalizować ryzyko skrętu żołądka. Po jedzeniu należy zapewnić psu spokojny odpoczynek. Dog de Bordeaux ma skłonność do nadwagi, dlatego ważne jest monitorowanie spożywanych kalorii i unikanie nadmiernego podawania smakołyków czy resztek ze stołu.

Pielęgnacja Dog de Bordeaux nie jest szczególnie wymagająca pod względem sierści, ale wymaga uwagi w innych obszarach. Krótka, gęsta i przylegająca sierść nie liniej dużo, jednak regularne wyczesywanie (raz na kilka dni) gumową rękawicą lub szczotką z twardego włosia pomoże usunąć martwe włosy i utrzymać szatę w dobrej kondycji. Ze względu na charakterystyczne, głębokie fałdy na głowie, zwłaszcza wokół pyska i nosa, konieczne jest ich regularne czyszczenie i utrzymywanie w suchości, aby zapobiec podrażnieniom i infekcjom skórnym. Uszy powinny być sprawdzane i czyszczone co najmniej raz w tygodniu. Pazury należy przycinać raz w miesiącu, a kąpiele przeprowadzać co około cztery tygodnie lub w miarę potrzeby. Między kąpielami sierść można przetrzeć wilgotnym ręcznikiem, by odświeżyć psa.

Dog de Bordeaux ma umiarkowane zapotrzebowanie na ruch. Mimo swojej potężnej budowy i imponującej siły, nie jest to pies wymagający intensywnych treningów czy długotrwałego biegania. Młode psy, ze względu na wrażliwe, rozwijające się stawy i kości, powinny być ograniczane do ćwiczeń o niskim wpływie, bez forsowania i unikania skakania czy wbiegania po schodach przed ukończeniem 18 miesięcy. Pływanie to doskonała forma aktywności dla Dogów de Bordeaux w każdym wieku. Dorosłe osobniki potrzebują regularnych, ale niekoniecznie długich i forsownych spacerów - około dwóch dziennie wystarczy, o ile będą miały możliwość swobodnego eksplorowania otoczenia we własnym tempie. Chętnie uczestniczy w umiarkowanych zabawach z rodziną, ale nie jest typem aportowicza, który będzie biegał bez końca za rzucanym patykiem. Krótkie zrywy galopu są w jego zasięgu, ale długotrwały kłus, np. przy rowerze, jest niewskazany ze względu na jego masę.

Szkolenie i wczesna socjalizacja są absolutnie kluczowe dla Dog de Bordeaux, biorąc pod uwagę jego siłę i potencjalną dominację, zwłaszcza u samców. Jest to rasa inteligentna i chętna do nauki, ale wymaga cierpliwego, konsekwentnego i opartego na zaufaniu podejścia. Surowe metody, krzyk czy przymus fizyczny są niewskazane i mogą przynieść odwrotne skutki, prowadząc do wycofania lub oporu. Szkolenie powinno być prowadzone pozytywnymi metodami wzmocnienia. Socjalizacja powinna rozpocząć się już w okresie szczenięcym, aby pies poznał różnorodne otoczenie, ludzi, inne psy i sytuacje, co pomoże mu wykształcić zrównoważony charakter. Ważne jest, aby nauczyć psa podstawowych komend posłuszeństwa oraz chodzenia na luźnej smyczy, gdyż dorosły Dog de Bordeaux jest psem o dużej sile. Pełną dojrzałość psychiczną osiąga dość późno, bo dopiero w wieku około trzech lat.

Dog de Bordeaux zdobył międzynarodową sławę dzięki głównej roli w popularnej komedii policyjnej "Turner i Hooch" z 1989 roku, gdzie u boku Toma Hanksa zagrał psa imieniem Hooch. Film ten ukazał charakterystyczne cechy rasy, takie jak lojalność, upór, ale także skłonność do ślinienia się, co znacząco przyczyniło się do wzrostu jej rozpoznawalności i popularności na całym świecie. Przed tym filmem rasa była praktycznie nieznana poza granicami Francji.];