Historia Alpejskiego Gończego Krótkonożnego sięga odległych czasów, z wzmiankami o psach o podobnych cechach użytkowych już w starożytności. Współczesna forma rasy zaczęła kształtować się w XIX wieku w Alpach Bawarskich, Austriackich i Gryzonii. Została stworzona przez myśliwych, którzy potrzebowali psa wolniejszego niż inne gończe, ale za to bardziej wytrzymałego i odpornego na trudne warunki górskie, idealnego do polowania pieszego. Rasa powstała prawdopodobnie w wyniku krzyżowania wysokonożnych gończych z jamnikami, co zaowocowało unikalną sylwetką i charakterem. Potwierdzone zapisy mówią o psach w typie jamnikowatych gończych już w XIX wieku, a arcyksiążę Rudolf Habsburg-Lotaryński wykorzystywał je w swoich ekspedycjach łowieckich w latach 1881-1885. W 1896 roku w Austrii podjęto próbę zorganizowania hodowli, jednak wysiłki te przerwała I wojna światowa. Po wojnie, w 1919 roku, powstał nowy klub rasy, a w 1932 roku Alpejski Gończy Krótkonożny (wówczas jako Alpine-Erzgebirgs-Dachsbracke) został oficjalnie uznany przez austriackie organizacje kynologiczne, obok posokowca bawarskiego i hanowerskiego. W 1975 roku rasa zyskała międzynarodowe uznanie FCI pod nazwą Alpenländische Dachsbracke, a w 1991 roku została włączona do sekcji posokowców w Grupie 6. W Polsce rasa jest obecna od lat 60. XX wieku, a w 2005 roku założono Polski Klub Dachsbracke.

Alpejski Gończy Krótkonożny to pies o wyrazie przyjaznym i inteligentnym, który cechuje się nieustraszonością w pracy. Jest silnie przywiązany do swojego przewodnika i rodziny, wykazując się dużą czułością i lojalnością. W domu, o ile ma zapewnioną odpowiednią dawkę ruchu i zajęcia, potrafi być spokojny i opanowany. Wyróżnia go wyjątkowa cierpliwość w kontaktach z dziećmi, z którymi chętnie się bawi. Jednakże, jako pies myśliwski, posiada silny instynkt łowiecki i dużą dozę indywidualizmu, co oznacza, że bywa uparty i lubi podążać za własnymi pomysłami. Wobec obcych jest zazwyczaj zdystansowany i nieufny, ale nie agresywny, a jego czujność sprawia, że doskonale sprawdza się jako "alarmista" ostrzegający szczekaniem o zbliżaniu się intruzów. Silna potrzeba bycia z rodziną powoduje, że źle znosi samotność.

Alpejski Gończy Krótkonożny to rasa ciesząca się opinią wyjątkowo zdrowej i długowiecznej. Charakteryzuje się dużą odpornością na warunki atmosferyczne i rzadko zapada na poważne choroby. Nie ma specyficznych predyspozycji do chorób genetycznych typowych dla wielu innych ras. Ze względu na zwisające uszy, należy regularnie kontrolować ich czystość i stan, aby zapobiegać infekcjom i stanom zapalnym. Dzięki swojej krzepkiej budowie i aktywnemu trybowi życia rzadko miewa problemy z nadwagą, pod warunkiem zapewnienia mu odpowiedniej diety i wystarczającej dawki ruchu.

Alpejski Gończy Krótkonożny nie ma specyficznych wymagań żywieniowych, co czyni go rasą stosunkowo łatwą w utrzymaniu. Podstawą jest zbilansowana, wysokiej jakości karma, dostosowana do wieku, wagi i poziomu aktywności psa. Dla psów pracujących lub bardzo aktywnych zaleca się pożywienie o wyższej zawartości energii. Alpejczyk jest z natury bardzo łakomy, co może być wykorzystane w szkoleniu jako doskonała motywacja. Jednocześnie, jego apetyt wymaga kontroli, aby zapobiec przekarmieniu, choć przy odpowiedniej dawce ruchu rzadko miewa problemy z nadwagą.

Pielęgnacja Alpejskiego Gończego Krótkonożnego jest nieskomplikowana i nie zajmuje wiele czasu. Krótka, gęsta i dwuwarstwowa sierść z obfitym podszerstkiem jest odporna na niepogodę i nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Wystarczy regularne, cotygodniowe szczotkowanie za pomocą zgrzebła lub gumowej szczotki, aby usunąć martwe włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. W okresie linienia (wiosną i jesienią) częstotliwość szczotkowania może wymagać zwiększenia. Sierść alpejczyka nie zbiera dużo brudu na spacerach, co ułatwia utrzymanie czystości w domu. Szczególną uwagę należy zwrócić na czystość uszu, które jako zwisające, są bardziej podatne na infekcje.

Alpejski Gończy Krótkonożny to pies o bardzo wysokim poziomie energii i ogromnym zapotrzebowaniu na ruch oraz aktywność umysłową. Zdecydowanie nie jest to pies kanapowy. Wymaga codziennych, długich i intensywnych spacerów, które powinny obejmować swobodne bieganie i możliwość eksplorowania terenu. Uwielbia wszelkie aktywności związane z pracą węchem, tropieniem, aportowaniem i zabawami wymagającymi myślenia. Psy tej rasy są bardzo aktywne i chętnie biorą udział w aktywnościach takich jak bieganie, agility czy długie wędrówki. W domu staje się spokojny i zrównoważony dopiero po zaspokojeniu swoich potrzeb ruchowych. Należy pamiętać, że ze względu na wydłużoną sylwetkę, należy unikać nadmiernych skoków i obciążeń kręgosłupa, zwłaszcza w młodym wieku.

Szkolenie Alpejskiego Gończego Krótkonożnego jest wyzwaniem, ale satysfakcjonującym. To inteligentny pies, który szybko się uczy, jednak jego myśliwska natura obdarzyła go dużą dozą niezależności i uporu. Wymaga wczesnego rozpoczęcia socjalizacji z różnymi ludźmi, psami i otoczeniem. Szkolenie powinno być konsekwentne, stanowcze, ale oparte na pozytywnych wzmocnieniach (smakołyki, pochwały, zabawa). Alpejczyk ceni sobie współpracę z przewodnikiem, ale musi widzieć sens w wykonywanych zadaniach. Z tego powodu rasa ta jest polecana dla właścicieli z pewnym doświadczeniem w układaniu psów. Ze względu na bardzo silny instynkt łowiecki, kluczowe jest wypracowanie niezawodnego przywołania, szczególnie podczas spacerów w miejscach, gdzie pies może natknąć się na zwierzynę.

Brak danych o znaczącej karierze filmowej rasy.];