Historia posokowca bawarskiego jest nierozerwalnie związana z rozwojem myślistwa w Europie. Jego przodkami są dawne psy myśliwskie, znane w Niemczech jako ,,Bracken", które wyróżniały się doskonałym węchem i zdolnością do podążania za zapachem zwierzyny. Spośród nich wyselekcjonowano psy do tropienia na uwięzi, nazywane Leithundami lub Liamhunde, które z czasem wyspecjalizowano w pracy na ,,farbie", czyli śladach krwi rannej zwierzyny, i nazwano Schweisshundami (posokowcami). W wyniku starannej hodowli i selekcji, w XVIII i XIX wieku, powstała rasa posokowiec hanowerski, ceniony za swoje umiejętności tropiące na nizinnych terenach. Jednak po rewolucji 1848 roku i znacznym udoskonaleniu broni palnej, zmieniły się metody polowania. Myśliwi coraz częściej polowali pieszo, zwłaszcza w trudnych warunkach górskich. Cięższy i masywniejszy posokowiec hanowerski okazał się zbyt mało zwinny do pracy w wymagającym, górzystym terenie. Potrzeba lżejszego, bardziej wytrzymałego psa o równie doskonałym węchu doprowadziła około roku 1870 do działań barona Karga-Bebenburg z Reichenhall w Bawarii. Skrzyżował on posokowce hanowerskie z miejscowymi, lżejszymi rudymi gończymi górskimi oraz innymi bawarskimi psami myśliwskimi. W ten sposób powstała nowa rasa - posokowiec bawarski, doskonale przystosowany do specyfiki pracy w górach. Wczesne osobniki posokowca bawarskiego mogły wykazywać pewne różnice w typie, a niektórzy badacze spekulowali nawet o możliwym wpływie krwi jamników na ich budowę. Niemniej jednak, w marcu 1883 roku, podczas wystawy w Niemczech, zaprezentowano psy o ujednoliconym typie, a w tym samym roku zatwierdzono pierwszy wzorzec rasy. Pierwsze psy wpisane do niemieckiej księgi rodowodowej to Hirschmann i Diana. Klub Posokowca Bawarskiego powstał w Monachium w 1912 roku. Do Polski rasa dotarła w latach 60. i 70. XX wieku, głównie za pośrednictwem importów z ówczesnej Czechosłowacji oraz Niemiec, i od tego czasu zyskuje uznanie w środowiskach myśliwskich.

Posokowiec bawarski to pies o zrównoważonym i spokojnym usposobieniu, silnie przywiązany do swojego właściciela i rodziny, wobec których jest oddany i okazuje czułość na swój specyficzny sposób. Charakteryzuje się pewnością siebie, odwagą i inteligencją, co czyni go pojętnym uczniem, choć potrafi być również uparty. Wobec obcych ludzi zazwyczaj zachowuje dystans i rezerwę, ale nie powinien przejawiać agresji ani lękliwości. Posiada silny instynkt myśliwski, co przekłada się na jego wysoką aktywność i zamiłowanie do tropienia. Wymaga zadań stymulujących zarówno fizycznie, jak i umysłowo, aby czuć się spełnionym.

Posokowiec bawarski jest uznawany za rasę generalnie zdrową i wytrzymałą, co wynika z jego selekcji pod kątem pracy w trudnych warunkach terenowych. Psy te cechuje duża odporność na warunki atmosferyczne, dobrze znoszą zarówno niskie, jak i umiarkowanie wysokie temperatury, choć niektóre osobniki mogą nie przepadać za deszczem i wilgocią. Mimo to, jak każda rasa, posokowce bawarskie mogą być predysponowane do pewnych problemów zdrowotnych. Sporadycznie zdarzają się przypadki dysplazji stawów biodrowych, choć w wielu krajach psy hodowlane są badane w tym kierunku. Inną kwestią są nawracające zapalenia spojówek oraz grudkowe zapalenie trzeciej powieki, zwłaszcza u psów aktywnie pracujących w zaroślach, które mogą ulec podrażnieniu lub urazowi. Ze względu na aktywny tryb życia, pies może być narażony na różnego rodzaju urazy mechaniczne, takie jak zwichnięcia czy otarcia podczas intensywnego poruszania się w terenie. Obserwuje się również tendencję do odkładania się kamienia nazębnego, co wymaga regularnej higieny jamy ustnej. Niektóre osobniki mogą mieć skłonności do zbierania odpadków podczas spacerów, co może prowadzić do problemów żołądkowych. Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają badania przesiewowe pod kątem dysplazji stawów biodrowych i epilepsji, a także stosują testy genetyczne, aby minimalizować ryzyko dziedzicznych chorób.

Dieta posokowca bawarskiego powinna być starannie dostosowana do jego wieku, poziomu aktywności fizycznej i indywidualnych potrzeb metabolicznych. Psy aktywnie pracujące w łowisku mają bardzo wysokie zapotrzebowanie energetyczne i wymagają karmy wysokobiałkowej i wysokoenergetycznej. Dla psów towarzyszących, których poziom aktywności jest niższy, wystarczająca będzie karma o umiarkowanej zawartości białka, aby zapobiec nadwadze. Można podawać wysokiej jakości gotową karmę komercyjną, przeznaczoną dla średnich ras aktywnych, lub przygotowywać posiłki domowe, zawsze jednak pod ścisłym nadzorem weterynarza i z odpowiednią suplementacją witaminowo-mineralną. Niektórzy hodowcy i właściciele decydują się również na dietę BARF (Biologically Appropriate Raw Food). Niezwykle ważne jest monitorowanie wagi psa, ponieważ posokowce bawarskie mają tendencję do łakomstwa i mogą łatwo przybierać na wadze, zwłaszcza przy niedostatecznej aktywności. Dzienną porcję pokarmu zaleca się podzielić na dwa posiłki, a stały dostęp do świeżej i czystej wody jest absolutnie niezbędny.

Pielęgnacja posokowca bawarskiego jest stosunkowo prosta i nie przysparza wielu trudności, co czyni go rasą łatwą w utrzymaniu pod tym względem. Jego krótka, gęsta i przylegająca sierść, która jest nieco szorstka w dotyku, wymaga regularnego szczotkowania - zazwyczaj raz w tygodniu przy użyciu gumowej rękawicy lub szczotki o krótkim włosiu. Podczas okresu linienia, który jest umiarkowany, zaleca się codzienne szczotkowanie, aby skuteczniej usuwać martwe włosy i pobudzić krążenie w skórze. Kąpiele należy przeprowadzać tylko w miarę potrzeby, stosując delikatny szampon przeznaczony dla psów krótkowłosych. Szczególną uwagę należy zwrócić na uszy posokowca, które powinny być regularnie sprawdzane pod kątem gromadzenia się woskowiny i zanieczyszczeń, co może prowadzić do infekcji. Pazury szybko rosną i należy je systematycznie przycinać, jeśli nie ścierają się naturalnie podczas aktywności psa. Ważna jest również higiena jamy ustnej - regularne szczotkowanie zębów lub podawanie specjalnych gryzaków dentystycznych pomoże zapobiec odkładaniu się kamienia nazębnego. Ze względu na aktywność w terenie, po każdym spacerze warto dokładnie obejrzeć psa pod kątem ewentualnych zadrapań, otarć czy obecności pasożytów.

Posokowiec bawarski to rasa o bardzo wysokim zapotrzebowaniu na ruch i intensywną aktywność fizyczną. Nie jest to pies kanapowy ani odpowiedni do życia w ciasnym mieszkaniu bez dostępu do dużego ogrodu i regularnych, długich oraz wyczerpujących zajęć. Jego silny instynkt myśliwski wymaga ciągłej stymulacji - jeśli nie jest wykorzystywany do pracy w łowisku, potrzebuje alternatywnych zajęć, które pozwolą mu spożytkować energię i rozwinąć wrodzone zdolności tropiące. Chętnie aportuje, biega, towarzyszy opiekunowi w joggingu, długich pieszych wędrówkach czy przejażdżkach rowerowych (nie wcześniej niż po ukończeniu pierwszego roku życia, aby nie obciążać stawów). Bardzo lubi wszelkie zabawy angażujące węch, takie jak tropienie sportowe, nosework czy szukanie ukrytych smakołyków. Potrzebuje swobody ruchu w bezpiecznym, dobrze ogrodzonym terenie, ponieważ znudzony lub gdy złapie intrygujący trop, może próbować uciekać, kopać doły lub wspinać się po ogrodzeniach. Minimum to codzienne, bardzo długie i dynamiczne spacery, ale idealnie, jeśli może poświęcić kilka godzin dziennie na intensywną aktywność fizyczną i umysłową.

Posokowiec bawarski jest psem inteligentnym i z natury chętnym do współpracy z człowiekiem, co czyni go podatnym na szkolenie. Jednak jego wrodzona samodzielność i pewna doza upartości, wynikająca z wymagań pracy w łowisku, sprawiają, że potrzebuje konsekwentnego, cierpliwego i doświadczonego przewodnika. Szkolenie należy rozpocząć już od wczesnego szczenięctwa, koncentrując się na solidnych podstawach posłuszeństwa. Niezbędna jest wczesna i szeroka socjalizacja z ludźmi, innymi psami, nowymi miejscami, sytuacjami i dźwiękami, np. poprzez uczestnictwo w zajęciach psiego przedszkola. W treningu najlepiej sprawdzają się metody oparte na pozytywnym wzmocnieniu i nagradzaniu, nigdy kary, które mogą zrazić psa, zniszczyć zaufanie i doprowadzić do niepożądanych zachowań, takich jak wycofanie lub agresja. Przygotowanie posokowca do specjalistycznej pracy w łowisku może zająć nawet kilka lat, wymagając od opiekuna dużej cierpliwości i poświęcenia. Pamiętaj, że pies tej rasy szybko się nudzi bez odpowiedniej stymulacji umysłowej, co może prowadzić do zachowań destrukcyjnych.

Brak danych o znaczącej karierze filmowej rasy. Posokowiec bawarski jest psem wyspecjalizowanym w pracy łowieckiej, a jego obecność w kulturze masowej ogranicza się raczej do publikacji branżowych niż kinowych produkcji.];