Historia Gryfona Korthalsa sięga czasów starożytnych, o czym świadczą wzmianki Ksenofonta o psach ptasznikach, które były rozpowszechnione w Europie pod różnymi nazwami. Jednak współczesna rasa Gryfona Korthalsa została odnowiona i udoskonalona w drugiej połowie XIX wieku dzięki wizjonerskiej pracy Holendra Eduarda Korthalsa. Korthals, syn zamożnego bankiera, zafascynowany ideą stworzenia idealnego psa myśliwskiego - wszechstronnego, odpornego, wytrzymałego i łatwego do ułożenia - rozpoczął swoje prace hodowlane w 1873 roku w swojej hodowli Ipenwoud na terenie Niemiec. Przez ponad dwie dekady, stosując metody hodowli w pokrewieństwie, selekcji i intensywnego szkolenia, bez dolewania obcej krwi, dążył do uzyskania psa, który doskonale sprawdziłby się zarówno jako wyżeł na suchym lądzie, jak i retriever w wodzie, wyposażonego w błoniaste łapy. Choć Korthals udoskonalał rasę w Niemczech i Francji, a jej pochodzenie bywa przedmiotem sporu między Holandią a Francją, to FCI ostatecznie uznała Francję za kraj pochodzenia. Już w 1887 roku rasa zyskała uznanie w Amerykańskim Kennel Clubie (AKC), co świadczy o jej szybkiej popularności i wartości. Przypuszcza się, że w procesie tworzenia Gryfona Korthalsa Korthals wykorzystywał różne psy z Niemiec i Francji, w tym spaniele kontynentalne i angielskie, a także psy dowodne, których potomkiem była suczka Mouche, kluczowa dla jego programu hodowlanego.

Gryfon Korthalsa to pies o szlachetnym i dumnym usposobieniu, charakteryzujący się jednocześnie łagodnością i głębokim przywiązaniem. Jest doskonałym myśliwym, niezawodnym i pełnym pasji w pracy w terenie, wykazującym się inteligencją i chęcią współpracy. W stosunku do swojej rodziny jest niezwykle czuły i oddany, cierpliwy i nadzwyczaj łagodny wobec dzieci, co czyni go wspaniałym towarzyszem domowym. Posiada również wyraźny instynkt terytorialny i czujnie strzeże swojego otoczenia, co czyni go dobrym stróżem. Mimo swojej wrażliwości, bywa też uparty i samowolny, co wymaga konsekwentnego, ale pozytywnego podejścia w szkoleniu.

Gryfony Korthalsa są generalnie uważane za rasę zdrową i odporną, dobrze przystosowaną do zmiennych warunków atmosferycznych, w tym do zimna, wilgoci, a nawet wysokich temperatur. Ich wiejskie pochodzenie i wytrzymała budowa przyczyniają się do ogólnej dobrej kondycji. Mimo to, jak w przypadku wielu ras psów, mogą sporadycznie występować pewne problemy zdrowotne. Należy zwrócić uwagę na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, dlatego zaleca się sprawdzenie badań rodziców szczeniąt pod kątem tych schorzeń (OFA lub PennHIP). Mogą również pojawić się niektóre choroby oczu. Szczególną uwagę należy poświęcić uszom Gryfonów. Ze względu na ich zwisający kształt i często gęste owłosienie w kanale słuchowym, są one podatne na infekcje. Regularne czyszczenie i, w razie potrzeby, delikatne wyrywanie włosów z kanału usznego jest kluczowe dla profilaktyki. Ogólnie, najlepszym podejściem do zdrowia Gryfona jest regularna opieka weterynaryjna i prewencja przez całe życie psa.

Gryfon Korthalsa nie jest rasą szczególnie wymagającą pod względem żywienia, jednak ze względu na jego aktywność i skłonność do łakomstwa, kluczowe jest zapewnienie mu zbilansowanej i wysokiej jakości diety. Pies powinien otrzymywać karmę dostosowaną do jego wieku (szczenię, dorosły, senior) i poziomu aktywności. Można podawać zarówno dobrej jakości karmy komercyjne, jak i posiłki przygotowywane w domu, ale zawsze pod kontrolą i za zgodą weterynarza. Gryfony mają tendencję do nadwagi, dlatego należy ściśle kontrolować spożycie kalorii i utrzymywać prawidłową masę ciała. Przysmaki mogą być pomocne w szkoleniu, ale ich nadmierne podawanie prowadzi do otyłości. Zawsze należy zapewnić psu dostęp do świeżej, czystej wody.

Pielęgnacja Gryfona Korthalsa, choć nie jest bardzo skomplikowana, wymaga regularności ze względu na specyficzną szorstką, dwuwarstwową sierść składającą się z twardego włosa okrywowego i gęstego podszerstka. Sierść Gryfona linieje w umiarkowanym stopniu, ale trymowanie, zwłaszcza dwa razy w roku, może skutecznie zredukować ten problem i poprawić jakość szaty. Regularne szczotkowanie, najlepiej raz na tydzień lub kilka dni, jest konieczne, aby usunąć martwy włos i zapobiec kołtunieniu. Po spacerach w terenie, zwłaszcza po zaroślach, sierść wymaga dokładnego wyczesania, ponieważ łatwo zbiera liście, patyki, osty i inne zanieczyszczenia. Włosy wokół łap i uszu mogą wymagać sporadycznego przycinania. Szczególną uwagę należy poświęcić uszom - ze względu na ich zwisający kształt są słabo wentylowane i podatne na infekcje, zwłaszcza po pływaniu. Regularne czyszczenie i ewentualne wyrywanie włosów z kanału słuchowego jest zalecane. Nie należy również zapominać o regularnym przycinaniu pazurów oraz dbaniu o higienę jamy ustnej psa.

Gryfon Korthalsa to pies o bardzo wysokim poziomie energii i ogromnym zapotrzebowaniu na ruch, który jest niezbędny dla jego fizycznego i psychicznego dobrostanu. Jest to zwierzę społeczne, które źle znosi samotność i zamknięcie w kojcu, potrzebuje aktywnego uczestnictwa w życiu rodziny. Jako szczenięta są wyjątkowo aktywne, a jako dorośli wykazują się siłą, inteligencją i społecznym usposobieniem. Wymagają codziennych, intensywnych wyzwań fizycznych i umysłowych. Brak wystarczającej aktywności może prowadzić do nudy, nieszczęścia, a nawet destrukcyjnych zachowań. Idealnym domem dla Gryfona jest aktywna rodzina, która włącza psa w swoje codzienne rutyny. Pies ten uwielbia długie spacery, bieganie, pływanie (jest doskonałym pływakiem z błoniastymi łapami), wędrówki i wszelkie formy aktywności na świeżym powietrzu. Jest niestrudzony w polu, chętnie aportuje i uwielbia zabawy związane z poszukiwaniem.

Gryfon Korthalsa to rasa o bardzo wysokiej podatności na szkolenie, co wynika z jego inteligencji i silnego pragnienia zadowolenia swojego opiekuna. Szkolenie należy rozpocząć już od szczeniaka, stosując metody pozytywnego wzmocnienia i unikając ostrego traktowania, ponieważ Gryfony są psami wrażliwymi. Chętnie i szybko się uczą, uwielbiają wyzwania umysłowe i współpracę z człowiekiem. Ważna jest konsekwencja, cierpliwość i stanowczość, połączona z przyjaznym nastawieniem, ponieważ Gryfon, mimo swej chęci do pracy, potrafi również szybko dostrzec wszelkie słabości swojego przewodnika. Wczesna socjalizacja z ludźmi i innymi psami jest kluczowa dla rozwoju jego zrównoważonego charakteru. Jako pies myśliwski, Gryfon doskonale sprawdza się w polowaniach na ptactwo i drobną zwierzynę, a wczesne wprowadzenie go w warunki łowieckie pomoże rozwinąć jego naturalne talenty.

Brak istotnych ról filmowych, choć rasa cieszy się uznaniem wśród znanych osobistości, takich jak książę Monako Rainier, aktor Clint Eastwood czy była kanclerz Niemiec Angela Merkel, którzy byli lub są właścicielami Gryfonów Korthalsa.];