Historia Dużego Gończego Gaskońskiego sięga zamierzchłych czasów i jest nierozerwalnie związana z Francją, a zwłaszcza z regionem Gaskonii, od którego wzięła swoją nazwę. Jest to rasa bardzo stara, której początki datuje się na wieki średnie, a jej korzenie sięgają prawdopodobnie czasów psów św. Huberta, uznawanych za jednych z najstarszych gończych w Europie. Już w XIV wieku psy te były cenione i hodowane w psiarniach Gastona FEBUSa, hrabiego Foix, gdzie wykorzystywano je do polowań na grubą zwierzynę, taką jak wilki, niedźwiedzie czy dziki. Gończy Gaskoński był niezwykle popularny na południu i południowym zachodzie Francji i jest uważany za przodka wszystkich gończych pochodzących z tego regionu. Rasa przetrwała wieki, zachowując swoje pierwotne cechy użytkowe, a jej szlachetny wygląd i doskonałe zdolności łowieckie sprawiły, że do dziś jest ceniona przez myśliwych.

Duży Gończy Gaskoński to pies o spokojnym i zrównoważonym temperamencie, który doskonale odnajduje się w pracy myśliwskiej. Jest bardzo czujny i uważny podczas polowań, cechuje go donośny, niski głos, którym sygnalizuje tropienie zwierzyny. Poza pracą w terenie, jest łagodnym i oddanym psem. Łatwo podporządkowuje się poleceniom, jeśli szkolenie jest prowadzone konsekwentnie i z wyczuciem. W stosunku do swojej ludzkiej rodziny wykazuje się dużą czułością i przywiązaniem, tworząc silne więzi. Jest energiczny i uwielbia zabawę, zwłaszcza te angażujące jego zmysł węchu i fizyczną aktywność. Wobec obcych bywa nieco nieufny, co sprawia, że jest dobrym, choć nie agresywnym, sygnalizatorem intruzów. Mimo swojej niezależności, dobrze znosi przebywanie w grupie psów i nie lubi długiej samotności. Ma silny instynkt łowiecki, co wymaga odpowiedniego zarządzania, zwłaszcza w obecności mniejszych zwierząt.

Duży Gończy Gaskoński jest generalnie rasą wytrzymałą i odporną. Jednak jak wiele dużych ras, ma pewne predyspozycje do konkretnych schorzeń. Do najczęściej występujących problemów zdrowotnych należą dysplazja stawu biodrowego, która może prowadzić do bólu i ograniczenia ruchomości. Z racji długich, obwisłych uszu, rasa ta jest również podatna na zapalenia uszu, dlatego regularna kontrola i higiena przewodów słuchowych są kluczowe. Istnieje także ryzyko skrętu żołądka, szczególnie u psów bardzo łakomych i aktywnych, które jedzą łapczywie. Choć rzadziej, mogą pojawiać się także problemy z kręgosłupem, zwłaszcza u psów prowadzących zbyt siedzący tryb życia. Generalnie, z dobrą opieką i odpowiednią dietą, Duży Gończy Gaskoński cieszy się dobrym zdrowiem.

Duży Gończy Gaskoński to pies o dużym apetycie i skłonności do łakomstwa, co w połączeniu z jego energią i budową, stwarza ryzyko skrętu żołądka. Z tego względu kluczowe jest zapewnienie mu wysokiej jakości karmy, dostosowanej do jego wieku, poziomu aktywności i ewentualnych indywidualnych potrzeb. Porcje powinny być dokładnie odmierzone, aby uniknąć nadwagi. Zaleca się podawanie posiłków w dwóch lub trzech mniejszych porcjach w ciągu dnia, zamiast jednego dużego posiłku, co zmniejsza ryzyko skrętu. Ważne jest, aby pies odpoczywał po jedzeniu, unikając intensywnego wysiłku fizycznego. W przypadku psów z alergiami lub wrażliwym układem pokarmowym, konieczna może być specjalistyczna karma weterynaryjna.

Pielęgnacja Dużego Gończego Gaskońskiego nie jest skomplikowana. Krótka, gęsta i obfita sierść nie wymaga intensywnych zabiegów. Wystarczy regularne, cotygodniowe szczotkowanie, które pomoże usunąć martwe włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. Linienie jest umiarkowane. Ze względu na długie, pofałdowane uszy, należy zwracać szczególną uwagę na ich czystość i regularnie je sprawdzać, aby zapobiegać infekcjom. Oczy również wymagają sporadycznego przemywania. Pazury powinny być regularnie przycinane, jeśli nie ścierają się naturalnie. Po spacerach, zwłaszcza w trudnym terenie, warto sprawdzić łapy psa, aby usunąć ewentualne zanieczyszczenia i zapobiec podrażnieniom.

Duży Gończy Gaskoński to rasa o wysokim zapotrzebowaniu na ruch i aktywność fizyczną. Nie jest to pies kanapowy. Potrzebuje codziennych, długich i intensywnych spacerów, a najlepiej regularnych sesji biegania lub swobodnego poruszania się na bezpiecznym, ogrodzonym terenie. Uwielbia biegać i tropić, co jest naturalnym przedłużeniem jego instynktu łowieckiego. Bardzo chętnie uczestniczy w zabawach z aportowaniem, rzucaniem patyczków czy piłek, co pozwala mu spożytkować energię i stymuluje umysłowo. Bez wystarczającej dawki aktywności fizycznej i umysłowej, pies może stać się sfrustrowany, co może prowadzić do niepożądanych zachowań, takich jak niszczenie przedmiotów w domu.

Duży Gończy Gaskoński jest psem inteligentnym i dość szybko się uczy, co sprawia, że jego szkolenie, choć wymaga konsekwencji, przebiega bez większych problemów. Jest podatny na szkolenie, ale należy pamiętać o jego niezależnej naturze i silnym instynkcie łowieckim. Kluczem do sukcesu jest wczesna socjalizacja, zarówno z ludźmi, jak i innymi psami (zwłaszcza jeśli ma żyć w środowisku miejskim). Szkolenie powinno być oparte na pozytywnym wzmocnieniu, stanowczości połączonej z łagodnością i cierpliwością. Metody awersyjne i przymus są zdecydowanie niewskazane. Gończy Gaskoński lubi wyzwania umysłowe i chętnie angażuje się w zadania, które stymulują jego inteligencję i zmysł węchu, takie jak tropienie czy nosework.

Brak informacji o znaczącej karierze filmowej tej rasy w dostępnych źródłach. Rasa jest przede wszystkim ceniona za swoje walory użytkowe i historyczne, a nie za występy na ekranie.];