Historia Irlandzkiego Glen of Imaal Terriera jest nierozerwalnie związana z odizolowaną i surową doliną Imaal w górach Wicklow, na południowym zachodzie Irlandii. To właśnie tam, wśród potomków żołnierzy nagradzanych ziemią w XVI i XVII wieku, rasa ta rozwijała się przez stulecia w naturalnej izolacji. Niewdzięczna ziemia i trudne warunki życia wymuszały na tamtejszych chłopach wykorzystanie wszelkich dostępnych zasobów, w tym psów, które musiały być równie pracowite i zaradne jak ich właściciele. Teriery z Imaal były wszechstronnymi psami użytkowymi. Ich głównym zadaniem było polowanie na szkodniki, takie jak myszy, szczury i krety, które niszczyły uprawy. Używano ich również do norowania na lisy i borsuki, co wymagało niezwykłej odwagi i wytrzymałości. Charakterystycznie wygięte przednie łapy i mocno umięśniony zad Glenów były idealnie przystosowane do kopania w ziemi. Co więcej, te niezwykłe psy pełniły również unikalną funkcję "psów rożnowych" (turnspit dogs), obracając w specjalnych kołach mięso piekące się nad ogniem. Pokolenia ciężkiej pracy ukształtowały z nich twarde, wytrzymałe i zahartowane psy o silnym charakterze. W połowie XIX wieku, wraz z rozwojem wystaw psów, kynolodzy zaczęli dostrzegać tę dotąd regionalną rasę. W latach 30. XX wieku, przypuszcza się, że w celu uszlachetnienia rasy, wprowadzono domieszki krwi Staffordshire Bull Terriera i Soft Coated Wheaten Terriera. W 1934 roku Irish Kennel Club oficjalnie uznał Irlandzkiego Glen of Imaal Terriera, tworząc klub dla zapewnienia dobrobytu rasy. W 1975 roku rasa została uznana przez Fédération Cynologique Internationale (FCI). Do 1966 roku od championów wymagano przejścia prób norowania, jednak z czasem, w miarę spadku zainteresowania polowaniami, wymóg ten został zniesiony. Dziś Glen of Imaal Terrier jest ceniony przede wszystkim jako pies wystawowy i towarzysz, zachowując jednak wszystkie cechy odziedziczone po swoich pracowitych przodkach.

Irlandzki Glen of Imaal Terrier to pies o żywym i wesołym usposobieniu, ale jednocześnie znacznie spokojniejszy i mniej pobudliwy niż wiele innych terierów. Na co dzień jest łagodnym i posłusznym towarzyszem, silnie przywiązanym do swojej rodziny, wobec której okazuje wiele czułości i wierności. W domu zazwyczaj zachowuje się cicho, nie wykazując nadmiernej szczekliwości, jednak z łatwością sygnalizuje obecność intruzów donośnym głosem. W razie potrzeby potrafi wykazać się niezwykłą odwagą i nieustraszonością. Choć na ogół obojętny wobec obcych i niezaczepny w stosunku do innych psów, nie zawaha się odpowiedzieć na prowokację. Posiada silny instynkt łowiecki, co wymaga nadzoru w kontaktach z małymi zwierzętami domowymi. Jest inteligentny i zrównoważony, co czyni go wspaniałym towarzyszem dla osób szukających teriera o nieco łagodniejszym temperamencie.

Irlandzki Glen of Imaal Terrier jest generalnie rasą zdrową i odporną, niewykazującą powszechnych problemów genetycznych. Jak jednak w przypadku każdej rasy, mogą wystąpić pewne predyspozycje do schorzeń. Do najczęściej monitorowanych problemów zdrowotnych należą dysplazja stawów biodrowych oraz niektóre choroby oczu, takie jak postępujący zanik siatkówki (PRA) czy dystrofia czopkowo-pręcikowa (CRD). Sporadycznie mogą pojawiać się również alergie skórne. Odpowiedzialni hodowcy poddają swoje zwierzęta badaniom przesiewowym pod kątem tych schorzeń. Szczególną uwagę należy zwrócić na rozwijające się stawy i kości kończyn przednich u szczeniąt do około 9-12 miesiąca życia, unikając nadmiernego obciążania, skakania z wysokości czy schodzenia po stromych schodach, co mogłoby negatywnie wpłynąć na ich rozwój. Regularna kontrola uszu i zębów jest również kluczowa dla utrzymania dobrego stanu zdrowia.

Żywienie Irlandzkiego Glen of Imaal Terriera powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do wieku (szczenię, dorosły, senior) oraz poziomu aktywności psa. Glena, podobnie jak inne rasy, łatwo jest przekarmić, dlatego ważne jest monitorowanie jego wagi i unikanie nadmiernej ilości przysmaków, które mogą prowadzić do otyłości. Ze względu na sporadyczne skłonności do alergii skórnych, u niektórych osobników po ukończeniu 12 miesiąca życia zaleca się rozważenie przejścia na dietę z obniżoną zawartością białka, po konsultacji z weterynarzem lub hodowcą. Zawsze należy zapewnić psu stały dostęp do świeżej i czystej wody. Warto również edukować się na temat bezpiecznych dla psów produktów spożywczych, aby unikać podawania szkodliwych resztek z ludzkiego stołu.

Pielęgnacja Irlandzkiego Glen of Imaal Terriera nie jest szczególnie skomplikowana, ale wymaga regularności, aby utrzymać jego charakterystyczną, dwuwarstwową szatę w dobrym stanie. Sierść składa się z szorstkiego włosa okrywowego i miękkiego podszerstku, która jest odporna na warunki atmosferyczne. Aby zapobiec matowieniu, zwłaszcza w obszarze dłuższych włosów wokół uszu, szyi, nóg i brzucha (tzw. "furnishings"), należy szczotkować psa umiarkowanie, przynajmniej raz lub dwa razy w tygodniu. Dwa do trzech razy w roku wymagane jest trymowanie (usuwanie martwego włosa), co minimalizuje linienie i pozwala zachować właściwą strukturę sierści. Pies nie linieje obficie. Oprócz pielęgnacji szaty, regularnego przycinania wymagają pazury, a uszy powinny być cotygodniowo sprawdzane pod kątem czystości i braku nadmiernej ilości woskowiny.

Irlandzki Glen of Imaal Terrier, choć ruchliwy i pełen wigoru, jest rasą nieco spokojniejszą niż typowe teriery i ma umiarkowane zapotrzebowanie na ruch. W domu często jest cichy i zadowolony z bycia "kanapowcem", jednak dla zachowania zdrowia i dobrej kondycji potrzebuje codziennych, regularnych spacerów. Z przyjemnością wybierze się na nawet kilkugodzinną, ale spokojną wędrówkę. Ze względu na swoją budowę i krótkie łapy, nie jest psem stworzonym do intensywnego, długotrwałego biegania, ale ceni sobie aktywności takie jak aportowanie w ogrodzie czy zabawy z właścicielami. Należy pamiętać, że szczenięta tej rasy wymagają szczególnej ostrożności w zakresie aktywności fizycznej. Ze względu na specyficzną budowę przednich kończyn, należy unikać nadmiernego obciążania stawów, skakania z wysokości czy schodzenia po stromych schodach, dopóki chrząstki wzrostowe w łapach nie zakończą swojego rozwoju (zazwyczaj do 9-12 miesiąca życia). Po tym okresie Glen może być doskonałym partnerem w sportach kynologicznych, takich jak agility czy tropienie.

Irlandzki Glen of Imaal Terrier jest psem inteligentnym, wszechstronnym i stosunkowo podatnym na szkolenie, co sprawia, że nauka z nim może być prawdziwą przyjemnością. Szybko przyswaja nowe komendy, jednak jako typowy terier potrafi być czasem uparty i szybko znudzić się powtarzalnymi ćwiczeniami. Kluczem do sukcesu jest stosowanie pozytywnych metod szkoleniowych, opartych na nagradzaniu i zabawie, oraz zachowanie konsekwencji. Krótkie, kilkuminutowe sesje treningowe, powtarzane kilka razy dziennie, są znacznie efektywniejsze niż długie i męczące zajęcia. Wczesna socjalizacja jest niezwykle ważna, aby pies nauczył się odpowiedniego zachowania w kontakcie z ludźmi, innymi psami i różnymi sytuacjami, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego silny instynkt łowiecki w stosunku do małych zwierząt. Glena warto zapisać na zajęcia w psim przedszkolu, co pozwoli na prawidłowe kształtowanie jego osobowości i zachowań.

Brak udokumentowanych znaczących ról filmowych. Irlandzki Glen of Imaal Terrier, ze względu na swoją rzadkość i historyczne przeznaczenie jako pies pracujący, nie zyskał szerokiej rozpoznawalności w kinematografii ani nie pełnił funkcji "gwiazdy filmowej".];