Historia King Charles Spaniela jest głęboko zakorzeniona w europejskich dworach królewskich i książęcych, a jego początki sięgają prawdopodobnie XVII wieku. Miniaturowe spaniele, których przodkowie byli prawdopodobnie psami myśliwskimi, były selekcjonowane pod kątem mniejszych rozmiarów, aby pełnić rolę psów do towarzystwa dla arystokracji. Rasę tę szczególnie upodobali sobie angielscy królowie Karol I i Karol II Stuart, od którego imienia wzięła swoją nazwę. Karol II był tak oddany swoim psom, że jak głosi legenda, wydał dekret zezwalający im na wstęp do wszelkich miejsc publicznych, w tym do Parlamentu - choć brak jest oficjalnych dowodów na istnienie takiego dokumentu. Początkowo miniaturowe spaniele miały dłuższą kufę, ale w epoce wiktoriańskiej, w wyniku krzyżowania z orientalnymi rasami takimi jak Mopsy czy Japońskie Chiny, ich wygląd uległ zmianie. Zaczęły pojawiać się psy z bardziej wypukłą czaszką i krótszą, płaską kufą - to właśnie ten typ stał się protoplastą współczesnego King Charles Spaniela. W latach 20. XX wieku podjęto próby odtworzenia pierwotnego typu spaniela z dłuższą kufą, co doprowadziło do powstania Cavalier King Charles Spaniela. W 1885 roku grupa miłośników rasy założyła Toy Spaniel Club, który później, na życzenie króla Edwarda VII, został przemianowany na King Charles Spaniel Club. Rasa była tak popularna, że artyści, w tym malarze epoki wiktoriańskiej i włoscy mistrzowie jak Tycjan, często umieszczali te urocze psiaki na swoich portretach arystokracji. Druga wojna światowa mocno przetrzebiła populację King Charles Spanieli, a rasa przetrwała dzięki zaangażowaniu nielicznych hodowców.

King Charles Spaniel to pies o wesołym i inteligentnym usposobieniu, który charakteryzuje się powściągliwością, łagodnością i ogromną czułością wobec swojej rodziny. Jest typowym pieszczochem, uwielbiającym bliski kontakt z opiekunem i ceniącym sobie domową atmosferę. To spokojny i zrównoważony towarzysz, który potrafi dostosować się do rytmu życia rodziny, często stając się niemal niezauważalnym, gdy jego właściciele są zajęci. Choć bywa nieco uparty podczas szkolenia, jego wrażliwość i lojalność sprawiają, że z odpowiednim, pozytywnym podejściem, chętnie się uczy. Jest psem towarzyskim, dobrze dogadującym się z innymi zwierzętami i ludźmi, choć wobec obcych początkowo może wykazywać pewien dystans. Nie znosi długotrwałej samotności.

King Charles Spaniel, choć generalnie uważany za rasę zdrową w porównaniu do niektórych miniaturowych psów, niestety boryka się z pewnymi specyficznymi problemami zdrowotnymi, często wynikającymi z jego budowy brachycefalicznej (krótka kufa) oraz wysokiego stopnia inbredu w przeszłości. Najczęściej spotykane problemy zdrowotne to syndrom brachycefaliczny (BAS), objawiający się trudnościami z oddychaniem, chrapaniem, a także słabą tolerancją upałów i zimna oraz zwiększonym ryzykiem podczas narkozy. Rasa jest predysponowana do różnych chorób oczu, takich jak zaćma, dystrofia rogówki, nieprawidłowy wzrost rzęs (distichiasis), entropium, małoocze, druzy tarczy nerwu wzrokowego czy zapalenie rogówki. Występują również problemy kardiologiczne, zwłaszcza niedomykalność zastawki mitralnej i przetrwały przewód tętniczy. Inną dolegliwością jest wypadanie rzepek (zwichnięcie rzepki kolanowej) oraz niezarośnięte ciemiączko. Sporadycznie obserwuje się zrośnięte dwa środkowe palce w przednich łapach, co jest uważane za cechę wynikającą z inbredu, jednak zazwyczaj nie wpływa na komfort życia psa. Kluczowe jest wybieranie szczeniąt od sprawdzonych hodowców, którzy badają swoje psy pod kątem typowych dla rasy chorób.

King Charles Spaniel to rasa ze skłonnością do tycia, dlatego odpowiednie żywienie i kontrola wagi są niezwykle ważne dla jego zdrowia. Zaleca się podawanie wysokiej jakości karmy, dostosowanej do wieku (szczenię, dorosły, senior) oraz specyficznych potrzeb małych ras. Ważne jest, aby dokładnie odmierzać porcje i monitorować kaloryczność diety, unikać nadmiernego podawania przysmaków i resztek ze stołu, szczególnie tych o wysokiej zawartości tłuszczu czy gotowanych kości. Dzienną porcję pokarmu warto podzielić na przynajmniej dwa posiłki, aby ułatwić trawienie i zapobiec przejedzeniu. W przypadku samodzielnie przygotowywanego jedzenia, niezbędna jest konsultacja z weterynarzem w celu zapewnienia odpowiedniej suplementacji mineralno-witaminowej.

Pielęgnacja King Charles Spaniela, choć nie jest bardzo skomplikowana, wymaga regularności ze względu na jego długą, jedwabistą i obfitą sierść. Sierść powinna być szczotkowana co najmniej dwa razy w tygodniu przy użyciu szczotki pudlówki lub z naturalnego włosia, a także metalowego grzebienia, zwłaszcza w miejscach, gdzie łatwo tworzą się kołtuny - pod pachami, w pachwinach i na uszach. Kołtuny należy delikatnie rozdzielać palcami, a nie wycinać. Sierści nie strzyże się ani nie trymuje, aby zachować jej naturalny wygląd. Rasa gubi umiarkowane ilości sierści, która jest miękka i łatwa do sprzątnięcia. Kąpiele zaleca się w miarę potrzeby, co 4-6 tygodni, używając szamponów przeznaczonych dla psów o długim, jedwabistym włosie, a następnie stosując odpowiednią odżywkę. Po kąpieli sierść należy delikatnie osuszyć ręcznikiem i suszyć suszarką na średnim nawiewie, jednocześnie rozczesując, by pozostała prosta i błyszcząca. Regularne sprawdzanie stanu uszu jest kluczowe, aby zapobiec infekcjom. Dodatkowo, ze względu na krótką kufę, konieczne jest codzienne czyszczenie fałdy na pyszczku wilgotnym wacikiem, aby zapobiec odparzeniom i zakażeniom. Pazury powinny być przycinane raz w miesiącu. Sesje pielęgnacyjne są również doskonałą okazją do ogólnej kontroli stanu skóry, oczu i uszu psa.

King Charles Spaniel to pies o umiarkowanym zapotrzebowaniu na ruch, który doskonale odnajduje się w roli psa kanapowego, ale jednocześnie ceni sobie codzienne aktywności. Na zewnątrz jest energiczny, radosny i lubi się bawić, jednak w domu staje się spokojny i dostojny. Nie wymaga intensywnego biegania czy długich, wyczerpujących treningów. Wystarczające są codzienne, umiarkowane spacery na smyczy, które zaspokoją jego potrzeby fizyczne, umysłowe, węchowe i społeczne. Chętnie uczestniczy w łagodnych zabawach z opiekunem, ale nie jest typowym sportowcem. Ze względu na krótką kufę, należy unikać wysiłku w upalne i wilgotne dni, a także chronić go przed silnym zimnem. Jest to idealny towarzysz dla mieszkańców miast i osób starszych.

King Charles Spaniel jest inteligentnym psem, który z reguły chętnie współpracuje z człowiekiem, co czyni go podatnym na szkolenie. Jednak, jak każdy pies, może wykazywać pewną upartość, dlatego kluczem do sukcesu jest cierpliwość, konsekwencja oraz stosowanie wyłącznie pozytywnych metod wzmacniania. Jest to rasa wrażliwa i ufna, dlatego surowe kary czy ostre podejście są absolutnie niewskazane. Wczesna socjalizacja szczeniąt jest niezwykle ważna, aby pomóc im w nawiązywaniu prawidłowych relacji z innymi psami i ludźmi, a także zmniejszyć ryzyko lękliwości. Zajęcia w psim przedszkolu są rekomendowane. Kingi chętnie uczą się różnych sztuczek i mogą odnaleźć się w psich sportach, takich jak rally-o, agility czy nosework, a ich łagodne usposobienie sprawia, że świetnie sprawdzają się również w dogoterapii. To doskonały wybór dla początkujących przewodników.

King Charles Spaniel nie ma znaczącej kariery filmowej jako "gwiazda filmowa". Rasa ta była jednak bardzo często portretowana w sztuce, zwłaszcza przez malarzy epoki wiktoriańskiej oraz wybitnych artystów włoskich, z Tycjanem na czele, służąc jako inspiracja dla wielu dzieł, które uwieczniały arystokratyczne życie i domowe sceny. Były to psy cenione przez monarchów i arystokrację, co sprawiło, że stały się nieodłącznym elementem ówczesnej kultury i sztuki, choć niekoniecznie ekranu.];