Historia Drevera rozpoczyna się w Szwecji na początku XX wieku, kiedy to w 1910 roku sprowadzono tam niewielkie gończe z Niemiec, znane jako westfalskie jamnikogończe (Westfälische Dachsbracke). Pierwsze psy tej rasy zostały zarejestrowane w 1913 roku, jednak ich prawdziwy rozwój i zdobycie reputacji jako doskonałych tropicieli jeleni nastąpiły około roku 1930. W tamtym czasie populacja jeleni w Szwecji zaczęła rosnąć i rozprzestrzeniać się na północ, co sprawiło, że myśliwi zaczęli dostrzegać zalety krótkonożnych psów gończych w pracy na trudnym, często zaśnieżonym terenie. W 1947 roku, nieco większa szwedzka odmiana niemieckich jamnikogończych (wyższa o około 2 cm w kłębie) otrzymała oficjalnie nazwę Drever. Było to kluczowe wydarzenie, które ostatecznie doprowadziło do uznania Drevera za nową, odrębną szwedzką rasę w 1953 roku. Od tego momentu Drever jest ceniony przede wszystkim za swoje zdolności do polowania na sarny i jelenie, ale sprawdza się również doskonale w tropieniu zajęcy i lisów. Pies ten został ukształtowany tak, aby efektywnie pracować w surowym szwedzkim klimacie i zróżnicowanym terenie, zachowując typową budowę gończaka. Przez większość swojej historii Drevery były trzymane niemal wyłącznie przez myśliwych i bardzo rzadko pełniły funkcje psów do towarzystwa, co podkreśla ich silne zakorzenienie w tradycjach łowieckich.

Drever to pies o bystrym umyśle i zrównoważonym temperamencie. Charakteryzuje go lojalność, determinacja i spokój, nigdy nie jest agresywny, nerwowy ani tchórzliwy. Jest psem łagodnym, wesołym i oddanym swojej rodzinie, dobrze dogadującym się z ludźmi i innymi zwierzętami. Posiada silny instynkt łowiecki, co wymaga odpowiedniego ukierunkowania jego energii i konsekwencji w szkoleniu. Mimo swojej zawziętości w pracy, w domu potrafi być spokojnym i czułym towarzyszem.

Drever to rasa, która cieszy się ogólnie dobrym zdrowiem. Większość psów tej rasy jest wytrzymała i odporna, co jest rezultatem ich użytkowego przeznaczenia i naturalnej selekcji. Nie ma doniesień o powszechnych, specyficznych chorobach genetycznych, które dotykałyby Drevery w znaczącym stopniu. Oczywiście, jak w przypadku wszystkich ras, mogą wystąpić pojedyncze przypadki różnych schorzeń, a odpowiedzialni hodowcy dążą do eliminowania ewentualnych problemów zdrowotnych z puli genetycznej. Przyszli właściciele powinni współpracować z renomowanymi hodowcami, którzy mogą udzielić informacji na temat historii zdrowotnej konkretnych linii hodowlanych i ewentualnych specyficznych kwestii zdrowotnych w rasie. Regularne kontrole weterynaryjne, właściwa dieta i aktywność fizyczna to klucz do utrzymania Drevera w doskonałej kondycji przez całe życie.

Żywienie Drevera powinno być starannie zaplanowane i dostosowane do jego indywidualnych potrzeb, uwzględniając wiek, poziom aktywności oraz ogólny stan zdrowia. Jako pies średniej wielkości, Drever potrzebuje karmy wysokiej jakości, która dostarczy mu odpowiedniej ilości energii i wszystkich niezbędnych składników odżywczych, wspierających jego aktywny tryb życia. Na rynku dostępne są specjalistyczne karmy dla psów ras średnich, które mogą być odpowiednim wyborem. Szczenięta wymagają diety wspierającej ich szybki rozwój, natomiast dorosłe psy potrzebują zbilansowanej karmy utrzymującej ich kondycję. W przypadku Drevera, który jest psem myśliwskim i często bardzo aktywnym, należy zwrócić uwagę na odpowiedni poziom białka i tłuszczu w diecie. Wskazane jest konsultowanie planu żywienia z weterynarzem lub hodowcą, którzy najlepiej doradzą w kwestii częstotliwości posiłków i rodzaju karmy, aby zwiększyć długowieczność i witalność psa. Drevery zazwyczaj nie wykazują szczególnej wrażliwości pokarmowej czy skłonności do alergii, ale zawsze należy obserwować reakcje psa na nowe składniki. Niezależnie od wybranej diety, świeża i czysta woda powinna być zawsze dostępna dla psa.

Pielęgnacja Drevera jest stosunkowo prosta i nie wymaga dużego nakładu pracy. Jego sierść jest krótka, twarda, prosta i przylegająca do ciała, co sprawia, że jest rasą typu ,,wash-n-wear". Chociaż Drever linieje, poziom wypadania sierści jest umiarkowany. Regularne, choć niezbyt częste, szczotkowanie (raz na tydzień lub dwa) za pomocą gumowej szczotki lub rękawicy do sierści pomoże usunąć luźne włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. Kąpiele są potrzebne tylko od czasu do czasu, gdy pies się zabrudzi, co jest typowe dla aktywnych psów spędzających czas w terenie. Sierść Drevera nie zbiera nadmiernie dużo brudu na spacerach. Niezwykle ważna jest regularna kontrola i higiena uszu, aby zapobiec gromadzeniu się woskowiny i zanieczyszczeń, które mogą prowadzić do infekcji. Należy również pamiętać o regularnym przycinaniu pazurów, aby uniknąć ich nadmiernego wzrostu, pękania i rozdwajania, co może powodować dyskomfort u psa. Dbanie o higienę jamy ustnej poprzez szczotkowanie zębów również przyczyni się do ogólnego zdrowia Drevera.

Drever to rasa o wysokim zapotrzebowaniu na ruch i aktywność fizyczną. Jest psem bardzo energicznym, wesołym i uwielbiającym zabawę, szczególnie w towarzystwie swoich ludzi. Chociaż potrafi docenić chwilę odpoczynku na kanapie, potrzebuje codziennej, intensywnej stymulacji fizycznej i umysłowej, aby być szczęśliwym i zdrowym. Długie, energiczne spacery, bieganie, wycieczki rowerowe czy wędrówki są dla niego idealne. Ze względu na silnie rozwinięte instynkty łowieckie, Drever szczególnie ceni sobie wszelkie zajęcia związane z tropieniem, węszeniem i poszukiwaniem. Doskonale sprawdza się w sporcie takim jak nosework, tropienie użytkowe, czy też różnego rodzaju aktywnościach myśliwskich (np. Barn Hunting, Wounded Animal Recon, Shed Hunting, Lure Coursing). Chętnie aportuje i uwielbia zabawy z patyczkami czy piłkami. Brak odpowiedniej dawki ruchu i zajęć może prowadzić do frustracji i niepożądanych zachowań. Drever jest najszczęśliwszy, gdy ma dobrze zbilansowany harmonogram aktywności, łączący pracę węchową z ogólną aktywnością fizyczną.

Szkolenie Drevera, mimo że jest psem inteligentnym i bystrym, wymaga konsekwencji, cierpliwości i głębokiego zaangażowania ze strony właściciela. Jako typowy pies gończy, ma niezwykle silny instynkt podążania za zapachem, co oznacza, że poza terenem zabezpieczonym może być trudny do odwołania, gdy wyczuje interesujący trop. Dlatego kluczowe jest wczesne i solidne szkolenie w zakresie przywoływania oraz posłuszeństwa. Drevery są łagodne i kochające, ale ich chartowa natura może objawiać się pewnym uporem. Z tego powodu ważne jest, aby szkolenie było prowadzone metodami pozytywnymi, opartymi na nagrodach i budowaniu silnej więzi z psem. Są mądre i lubią wyzwania umysłowe, więc zajęcia takie jak nosework czy agility mogą być dla nich bardzo stymulujące i pomóc w skupieniu uwagi. Socjalizację z ludźmi, innymi psami i różnymi środowiskami należy rozpocząć już w wieku szczenięcym, aby zapewnić mu prawidłowy rozwój i adaptację do życia w społeczeństwie. Im wcześniej zacznie się pracę, tym łatwiej będzie ukształtować z Drevera posłusznego i zrównoważonego towarzysza.

Rasa Drever, ze względu na swoje typowo użytkowe przeznaczenie jako pies gończy, nie zyskała szerokiej rozpoznawalności w przemyśle filmowym. Nie ma udokumentowanych znaczących ról ani statusu gwiazdy filmowej dla psów tej rasy. W filmach i serialach znacznie częściej pojawiają się rasy o bardziej rozpoznawalnym wyglądzie lub te, które są łatwiejsze do wyszkolenia w różnorodnych zadaniach niezwiązanych z tropieniem.];